Post on 28/04/2021

BOWKYLION: จากพรสวรรค์ที่แม่ให้มา สู่นักร้องหัวใจแข็งแกร่ง เจ้าของเพลง ‘ลงใจ’

“โอ๊ย… เจ็บไปทั้งหัวใจทำไมยังทน”

เพียงแค่เสียงสวยปนเท่ของนักร้องสาว ‘BOWKYLION’ ประดับเข้ากับทำนองท่อนแรกของเพลง ‘ลงใจ’ และรับด้วยท่อนฮุกที่ติดหูไม่น้อย ก็ทำให้เพลงดังกล่าวกลายเป็นเพลงเศร้าเคล้าน้ำตาที่การันตีความสามารถในการเขียนเนื้อและเรียบเรียงทำนองของ ‘โบกี้’ ได้อย่างไม่ยากเย็น เพราะเพลงนี้ทำให้คนฟังอินตามจนขึ้นแท่นเพลงเศร้าที่ถูกเปิดบ่อยในปลายปี 2019 ก่อนจะตามมาด้วยหลาย ๆ เพลงที่เล่าความเศร้าและสุขหลากสไตล์ในอัลบั้ม ‘Lionheart’ ในปีถัดมา ที่ยิ่งตอกย้ำถึงคุณภาพคับแก้วของนักร้อง – นักดนตรีลุคอินดี้คนนี้

และนี่คือเรื่องราวของนักร้องสาวเสียงเท่ที่หยิบเอกลักษณ์จากเส้นผมฟู ๆ มาตั้งชื่อในวงการ และวันวานทั้งชีวิตและดนตรีที่เริ่มจากพรสวรรค์ที่ผู้เป็นแม่ให้มา วันที่เป็นเด็กเกเรติด ร 29 ตัว วันที่เปิดช่องยูทูบเพื่อ cover เพลง วันที่ออกจาก safe zone ด้วยการก้าวสองเท้าขึ้นเวทีประกวด จนถึงวันที่เป็นศิลปินมีค่าย โดยทั้งหมดที่ว่ามา นักร้องสาวคนนี้มี ‘แม่’ เป็นแรงบันดาลใจ

 

กว่าจะเป็นเจ้าป่า

วัยเด็กของโบกี้ – พิชญ์สินี วีระสุทธิมาศ และ ว่าน – รัชยาวีร์ วีระสุทธิมาศ หรือ ‘ว่าน วันวาน’ ผู้เป็นพี่สาวนั้นเกิดมาในครอบครัวที่รักเสียงดนตรียิ่งกว่าสิ่งอื่นใด 

นับตั้งแต่ในท้องแม่ ก่อนการลืมตาดูโลกเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน 2537 ที่แม่ของโบกี้มักจะเปิดเพลงแล้วเพลงเล่าให้ลูกสาวตัวจ้อยในท้องและพี่สาววัยเตาะแตะของเธอได้ฟังอยู่เสมอ

“แม่รักเสียงดนตรีมาก ความฝันของแม่คือการเป็นนักร้อง”

โบกี้เคยเล่าว่าอันที่จริงชื่อเล่นแรกเกิดของเธอไม่ใช่ชื่อที่เธอใช้ปัจจุบันนี้ แต่เป็น ‘วุ้นเส้น’ หากในวัยซนของเธอนั่นเองที่คนในครอบครัวเริ่มกังวลว่าความหมายของชื่อวุ้นเส้นนั้นจะดูเปราะบาง – ขาดง่ายเกินไป บวกกับความที่เด็กหญิงชอบร้องเพลงของ ‘โบ สุนิตา’ เป็นชีวิตจิตใจ จึงได้ตั้งชื่อใหม่ให้เจ้าหนูน้อยคนนี้ว่า ‘โบ’ และเติม ‘กี้’ เข้ามาจากชื่อน้องหมาที่บ้าน

ส่วนการที่เธอเอานามของเจ้าป่าอย่าง ‘ไลอ้อน’ มาต่อท้ายในชื่อที่ใช้ทำเพลงนั้นก็เป็นเพราะเส้นผมที่ฟูเป็นเอกลักษณ์ของเธอ รวมกับความชอบสิงโตเป็นทุนเดิม ทำให้เธอตัดสินใจใช้ชื่อนี้ต่าง stage name ในฐานะเจ้าป่าหัวฟูที่ชื่นชอบการร้องเพลงเรื่อยมา

 

สมบัติเสียงจากแม่

แม้วิธีชวนคนที่ชอบคุยด้วยคำ ‘ดงปราคช’ จะกลายเป็นเทรนด์ในโลกออนไลน์ได้เพราะการริเริ่มแบบขำ ๆ ของโบกี้ (แฟนคลับถามโบกี้ผ่าน Instagram ของเธอว่า ‘คุยยังไงให้ได้คบ’ เธอตอบว่าให้แกล้งทำเป็นพิมพ์อะไรก็ได้ เช่น ‘ดงปราคช’ เพื่อให้อีกฝ่ายงง จะได้หาเรื่องชวนคุยต่อ ทำให้คนที่ติดตาม Instagram เธอนำไปทำตามจนติดเทรนด์ทวิตเตอร์) หากชีวิตเบื้องหลังของเธอเมื่อมองย้อนกลับไปนั้นไม่ได้ ‘ขำ’ สักเท่าใด

โบกี้เป็นเพอร์เฟกชันนิสต์ตัวแม่มาตั้งแต่จำความได้ พ่วงด้วยความไม่มั่นใจในตัวเอง ทำให้ชีวิตส่วนใหญ่ของเธอผูกพันอยู่กับความกังวล หวาดกลัวการผิดพลั้งมากมายแบบที่เธออาจจะไม่สามารถยืนขึ้นและกลายเป็น ‘โบกี้’ แบบวันนี้ได้เลยถ้าขาดแม่ – คนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเธอ ที่คอยสนับสนุนให้โบกี้ได้ ‘sing her heart out’ เรื่อยมา

“ตอน ม.4 เราหยุดร้องเพลงไปหนึ่งปีเพราะเส้นเสียงอักเสบ มีรุ่นพี่คนหนึ่งพูดกับเราว่า ‘เสียงอย่างนี้ไม่มีใครเขาเอาหรอก ถ้าเป็นพี่นะลาออกไปแล้ว อย่าคิดนะว่าตัวเองจะเป็นนักร้องที่ดีได้’ เราร้องไห้ กลายเป็นคนไม่ตั้งใจเรียนจนติด ร 29 ตัว” (บทสัมภาษณ์ a day: ‘การแต่งเพลงเป็นสิ่งเดียวที่เรามั่นใจที่สุดในชีวิต’ bowkylion เจ้าแม่เพลงเศร้า 302 ล้านวิว)

การถูกตราหน้าด้วยคำว่า ‘อย่าคิดว่าตัวเองจะเป็นนักร้องที่ดีได้’ นั้นเป็นเรื่องใหญ่สำหรับนักเรียนวิทยาลัยดุริยางคศิลป์อย่างโบกี้ ชีวิตของเธอในช่วงนั้นจึงซัดเซไปกับถ้อยคำนั้นโดยง่าย และเกือบดึงกลับมาให้ทันท่วงทีไม่ได้ ถ้าแม่ของเธอไม่ช่วยประคองไว้

“ตอนนั้นได้รางวัลนักร้องยอดเยี่ยมจากเวที Hotwave Music Awards แม่คงภูมิใจในตัวเรา เขาบอกว่า ‘เห็นหรือยังว่าสมบัติชิ้นเดียวที่แม่ให้ไม่ใช่เงินทอง แต่มันคือเสียง ตอนนี้รู้หรือยังว่าควรรักษามันไว้’ พอคิดได้แล้วก็แก้ ร จนจบ หลังจากนั้นก็ปฏิญาณกับตัวเองว่าจะไม่หวั่นไหวกับอะไรอีก” (บทสัมภาษณ์ a day: ‘การแต่งเพลงเป็นสิ่งเดียวที่เรามั่นใจที่สุดในชีวิต’ bowkylion เจ้าแม่เพลงเศร้า 302 ล้านวิว)

 

ตื่นนอนมาอัดcoverเพลง

เริ่มจากการลงคลิปบันทึกการแสดงของเธอร่วมกับวงดนตรีช่วงมัธยมฯ ‘SKIPIT’ ช่องยูทูบชื่อ ‘Bowky Lion’ สร้างขึ้นและลงวิดีโอแรกเมื่อปี 2012 ตามมาด้วยผลงาน cover เพลงมากมายที่ในวันแรก ๆ เหล่านั้น เด็กสาวไม่ได้มีอุปกรณ์อะไรมากไปกว่าโทรศัพท์มือถือและไมค์ที่ติดมากับหูฟัง small talk ทั่วไป

พ่วงด้วยการพัฒนาคุณภาพอุปกรณ์ที่ใช้อัดเสียง และคุณภาพของวิดีโอที่เธอกดถ่ายบนเตียง – ในห้องนอนเป็นส่วนมาก ชื่อ ‘Bowky Lion’ กลายเป็นที่รู้จักในหมู่นักฟังที่ชื่นชอบบทเพลง cover บ้างแล้ว ในวันที่แม่ของเธอจากโลกใบนี้ไป

 

จากกลับมาถึงละอายใจ

เพราะผู้เป็นแม่จากไปจากอาการป่วยอย่างกะทันหัน จึงทำให้ลูกสาวทั้งสองอย่างว่านและโบกี้ไม่มีเวลาได้เตรียมใจ ในวันแรกเด็กสาวได้แต่ร้องไห้

“วันที่แม่เสียแรก ๆ เรากลับห้องเปิดตู้เย็นแล้วก็ร้องไห้ เพราะเห็นผลไม้ที่แม่ปอกไว้ เขาปอกไว้รอเรากลับมากิน”

แม้แม่ของเธอจะจากไป แต่ ‘เสียง’ และความรักในดนตรีที่เธอให้ไว้ยังคงอยู่และหยั่งรากลึกในตัวตนของลูกสาวทั้งสอง ต่างกับว่าน วันวาน ที่เดินสายประกวดตามเวทีร้องเพลงต่าง ๆ จนช่ำชอง น้องสาวอย่างโบกี้กลับรัก safe zone ของตัวเองเกินกว่าจะทำแบบนั้น 

จนกระทั่งรายการ The Voice Thailand  Season 4 ด้วยการชักชวนของว่าน โบกี้จึงตัดสินใจครั้งสำคัญด้วยการส่งใบสมัครเข้าแข่งขัน เพื่อโชว์เสียงของเธอให้คนทั้งประเทศได้ฟังใน Blind Audition เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2015 ด้วยบทเพลงเศร้าสุดอ้อนวอนของ 2 Day ago Kids อย่าง ‘กลับมา’

 

/ กลับมาได้หรือเปล่า กลับมาหาฉันทีได้ไหมคนดี /

 

ด้วยน้ำเสียงสวยติดแหบปลายที่เป็นสมบัติจากคนที่เธอรัก และถ้อยอ้อนวอนสะอื้นเศร้าอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอเอง บทเพลงดังกล่าวทำให้ ‘โค้ชสิงโต’ และ ‘โค้ชโจอี้’ กดปุ่มเพื่อหันกลับมารอต้อนรับเธอเข้าทีม พร้อมด้วยหยดน้ำตาของว่านผู้เป็นพี่สาว ที่นอกจากจะมาแข่งแล้ว ยังเฝ้ามองโบกี้จากหลังเวทีเพื่อคอยส่งกำลังใจให้น้องเล็กของเธอไม่ห่างด้วย

นอกจากเพลง ‘กลับมา’ ที่โบกี้เลือกมาร้องเพื่ออ้อนวอนถึงรักที่จากไป ‘ละอายใจ’ ก็เป็นอีกหนึ่งเพลงเศร้าที่นักร้องสาวใช้ในการประกวด 

มือหนึ่งข้างจับไมค์ ขณะที่อีกมือของเธอแอบอิงอยู่ในกระเป๋าเอี๊ยมกระโปรงเกือบตลอดเวลาที่โชว์บนเวที

 

/ ถ้าฉันคิดได้อย่างวันนี้ ตั้งแต่วันนั้นที่เธอยังอยู่ ถ้าฉันรู้ในถูกผิด เธอคงไม่คิดจะจากไป /

 

รูปถ่ายของผู้เป็นแม่นอนนิ่งในกระเป๋า ผ่านปลายนิ้วของลูกสาว โบกี้ร้องเพลงเศร้าเพลงนั้นจากหัวใจ ด้วยหวังให้ทุกท่วงทำนอง เนื้อร้องและดนตรี ส่งไปถึงแม่ผู้จากไปไกล แทนคำรัก ความละอาย และคำขอโทษจากเด็กสาวที่ผู้เป็นพี่อย่างว่านเคยพูดถึงเอาไว้ว่า

“ฟังเพลงนี้แล้วคิดถึงตอนที่แม่ดุโบ โบเป็นเด็กเอาแต่ใจนะ แต่สุดท้ายก็ยอมแม่ทุกครั้งไป หลังจากทะเลาะกันครั้งใหญ่ โบกับแม่ก็เข้าใจกันมากขึ้น โบก็โตขึ้น แต่มันเป็นเวลาแค่ไม่กี่เดือนที่แม่ได้เห็นโบโตเป็นผู้ใหญ่ แม่ก็ต้องจากไป”

 

/ อยากขอโทษที่เคยเอาแต่ใจ อยากขอโทษอะไรที่ร้ายๆ

อยากให้เธออภัยในสิ่งที่ฉันผิดพลั้งไปมากมาย /

 

/ อยากขอโทษในวันที่ผ่านมา อาจเพราะฉันมีตาแต่หามีแววไม่ ทำสิ่งดี ๆ หล่นหาย ทำคนที่รักฉันเสียใจ เธออยู่แห่งใดที่ไหน ฉันละอายแก่ใจต่อเธอเหลือเกิน /

 

Lionheart: จากโรคซึมเศร้าถึงสาวหัวใจแกร่ง

“เราคิดว่าตัวเองไม่สวย ไม่ขาว เสียงใหญ่ เรียนไม่เก่ง ไม่มีอะไรดีเลย” (บทสัมภาษณ์ a day: ‘การแต่งเพลงเป็นสิ่งเดียวที่เรามั่นใจที่สุดในชีวิต’ bowkylion เจ้าแม่เพลงเศร้า 302 ล้านวิว)

เพราะแสนเศร้าจากการสูญเสียแม่ เพราะนิสัยรักความสมบูรณ์แบบที่ติดตัวมาตั้งแต่เด็ก เพราะความเครียดจากการเสียผู้นำครอบครัวที่ทำให้เธอต้องเริ่มหาเงินส่งตัวเองเรียน และส่งเงินบางส่วนให้ครอบครัวใหญ่ที่ปัจจุบันแม่ของเธอจะเป็นคนคอยดูแลส่งให้ไม่ขาด ความเครียดและปัญหาที่ประดังเข้ามาทำให้โบกี้ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า

เช่นเดียวกับพี่สาว ทั้งคู่เข้ารับการปรึกษาและรักษาจากแพทย์ เพื่อบรรเทาความเศร้าให้จาง รวมถึงโรควิตกกังวลและอาการแพนิก ‘มือจีบ หายใจถี่ ตัวเกร็ง’ ที่โบกี้มักเป็นตอนเครียดหรือกังวลมาก ๆ ด้วย

แม้จะผ่านเรื่องราวร้าย ๆ มาไม่น้อย แต่ระหว่างเส้นทางแสนเศร้าเหล่านั้น โบกี้เรียนจบวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล และถูกชักชวนเข้าสังกัด WHAT THE Duck จากเพลง ‘เอาเลย’ ที่เธอแต่งส่งอาจารย์เป็นงานประจำเทอม หลังจากมีค่ายเพลงเป็นหลักเป็นแหล่ง โบกี้ก็เริ่มแต่งเพลงหลายต่อหลายเพลงและทยอยปล่อยออกมา ไม่ว่าจะเป็น ‘คงคา’ เพลงเศร้าที่เธอแต่งถึงแม่ ‘ยิ้มมา’ เพลงเนื้อหาน่ารักปนเขินที่เหมาะส่งให้คนที่ชอบ และ ‘ลงใจ’ เพลงรักสลายแต่ยัง move on ไม่ได้

บทเพลงที่เราไล่เลียงมา คือส่วนหนึ่งจาก 12 แทร็กในอัลบั้มเต็มเจ้าป่าหัวใจแกร่ง ‘Lionheart’ ที่บอกเล่าถึงเฉดความรู้สึกทั้งรักและผิดหวังได้อย่างเข้าถึงง่าย ทว่ามีศิลปะ ซึ่งอัลบั้มดังกล่าวก็ได้รับผลตอบรับดีไม่ใช่เล่น เพราะมันพาให้ชื่อ ‘BOWKYLION’ กลายเป็นชื่อศิลปินหญิงที่น่าจับตามองมากที่สุดคนหนึ่งของวงการเพลงไทย

และแน่นอนว่าหญิงสาวผู้รักในเสียงดนตรีอย่างเธอคงไม่หยุดความสร้างสรรค์ไว้เพียงเท่านั้น หลังจากผ่านเรื่องราวมากมายและออกเดินทางคนละสาย แต่ยังคงอยู่ในโลกแห่งเสียงเพลงไม่ต่างกัน มีนาคม ปี 2021 พี่น้องสองสาว ว่านและโบกี้ก็ได้โคจรมาร่วมงานกันอีกครั้งในบทเพลง ‘ซับ’ ที่ได้ผสานเอกลักษณ์ของทั้งคู่เข้าไว้ด้วยกันได้อย่างลงตัว

 

/ ก็บอกแล้วไงว่าเขาไม่มา คอยซับน้ำตาดูแลให้หายดี

ฉันคนนี้ ถ้าเธอรอเขาฉันจะรอเธออีกที ตรงนี้ข้าง ๆ เธอ /

 

ที่มา:

https://adaymagazine.com/lyricspoet-bowkylion/

https://thestandard.co/bowkylion/

YouTube: Bowky Lion

facebook: ว่าน วันวาน Wanwan


อ่านและเขียนเกี่ยวกับศิลปะ ดนตรี ชีวิต และแมว

Related

ชาร์ลี แชปลิน: The Tramp คนจรหนวดจิ๋ม ในชุดหลวมโพรก ที่เบื้องหน้าทำให้โลกหัวเราะ เบื้องหลังแบกโลกไว้

ลุยจิ พระรอง พี่น้อง และเรื่องสยองในแมนชัน

เจิ้งจื่อเหว่ย: รอยสักมิกกี้เมาส์ ของ ‘พี่ใหญ่แห่งวงการบันเทิงฮ่องกง’

ไมเคิล บูเบลย์ จากอดีตลูกชาวประมงจับปลา, นักร้องงานแต่ง สู่การเป็นเงาเสียงซินาทรา ที่เพราะตื๊อจนได้ดี

One Punch Man – ไซตามะ ซูเปอร์ฮีโรผู้ปิดทองหลังพระ

ลิ้นชักแห่งความทรงจำ : เรื่องราวของช่างกุญแจ กับเก๊ะสะท้อนสังคม

Where Your Eyes Linger : ก้าวแรกของ ‘ซีรีส์วาย’ ที่ค่อย ๆ แทรกซึมในสังคมไม่เปิดรับของเกาหลี

Thundercat กับโชว์ครั้งแรกในไทยที่โซโล่ซอยยิกชนิดแทบขาดลมหายใจ