Post on 02/10/2019

กลุ่มผู้ก่อตั้งทวิตเตอร์ : เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดในโลกที่ไม่เกิน 280 อักษร

ฉากหน้าแห่งความสำเร็จของสื่อโซเชียลมีเดียระดับโลกอย่าง ทวิตเตอร์ (Twitter) ที่โตวันโตคืนในหลายประเทศ เมื่อเปิดดูฉากหลัง เราจะเห็นเกมการเมืองในองค์กรที่สุดดรามาของกลุ่มผู้ก่อตั้งสื่อโซเชียลมีเดียนี้อย่าง แจ็ค ดอร์ซีย์, บิซ สโตน, อีแวน วิลเลียมส์ และ โนอาห์ กลาสส์ 

จากที่เริ่มต้น บริษัทมีพนักงานไม่กี่สิบคน และใน 3 ปีแรกของการเปิดตัว รายได้ของบริษัทนี้เท่ากับศูนย์ แต่ในที่สุด ทวิตเตอร์เริ่มโตวันโตคืน เฟซบุ๊กเคยเสนอซื้อทวิตเตอร์ด้วยมูลค่า 500 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (15,000 ล้านบาท) แต่ถูกทวิตเตอร์ปฏิเสธเพราะคิดว่าในอนาคตมันน่าจะทำเงินได้มากกว่านี้ (ซึ่งเป็นความคิดที่ถูกต้อง) 

แต่เบื้องหลังความสำเร็จตรงนี้ กลับเต็มไปด้วยการชิงไหวชิงพริบ ชิงอำนาจของเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดที่ทำให้เราเห็นว่า โลกของการทำธุรกิจนั้น “เขี้ยว” กว่าที่คิด

เรื่องของ เอฟ, แจ็ค, โนอาห์ และ บิซ ผู้ก่อตั้งทวิตเตอร์

หากจะพูดถึง “ทวิตเตอร์” ควรจะเริ่มต้นที่ อีแวน วิลเลียมส์ หรือ เอฟ เขาเติบโตมาจากครอบครัวชาวไร่ที่เนบราสกา แต่นั่นไม่อาจทำให้ความฝันของเขาหยุดลงที่ท้องไร่ท้องนา ตรงกันข้าม ในยุคที่ธุรกิจไอทีหรือธุรกิจดอตคอมกำลังบูม เอฟเป็นอีกคนหนึ่งที่เลือกเดิมพันกับความฝันด้วยการลาออกจากมหาวิทยาลัยแล้วมาตามล่าฝันที่ “ซิลิคอน วัลเลย์” ซานฟรานซิสโก โดยเริ่มต้นจากการฝึกเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ก่อนจับมือกับเพื่อนของเขาก่อตั้งบริษัท “ไพร่า แล็บ” แล้วสร้าง “บล็อกเกอร์” (Blogger) ขึ้นมาในปี ค.ศ.1999 

ช่วงเวลานั้นเอง บล็อก เป็นสื่อโซเชียลมีเดียใหม่ที่ผู้คนเพิ่งเริ่มจะรู้จักกัน “บล็อกเกอร์” จึงกลายเป็นบริษัทที่น่าจับตาว่าจะเติบโตในอนาคต ในปี ค.ศ.2003 กูเกิ้ลขอเข้าซื้อกิจการบล็อกเกอร์ของไพร่า แล็บ มีการประเมินกันว่า กูเกิ้ลน่าจะใช้เงินไม่ต่ำกว่าหลักสิบล้านเหรียญเพื่อซื้อกิจการของอีแวน วิลเลียมส์ (และเพื่อน) ทำให้เขากลายเป็นคนดังในซิลิคอน วัลเลย์ ไปในทันที ด้วยความที่กิจการของไพร่า แล็บ ถูกซื้อ เอฟจึงกลายเป็นพนักงานของบริษัทกูเกิ้ล แต่เขาทำงานที่นั่นเพียงแค่ปีเดียวก็ลาออกจากกูเกิ้ลในปี ค.ศ.2004 

สำหรับ โนอาห์ กลาสส์ แรกเริ่มเดิมทีที่เขารู้จักกับเอฟ นั่นเพราะว่าบ้านของเขากับเอฟอยู่ตรงข้ามกัน ความเป็นคนดังในแวดวงธุรกิจดอตคอมของเอฟ ทำให้โนอาห์ชื่นชมเพื่อนบ้านคนนี้ ในที่สุดทั้งสองคนก็ทำความสนิทสนมและกลายเป็นเพื่อนกัน

โนอาห์สนใจทำออดิโอบล็อกเกอร์ ซึ่งสามารถโพสต์เสียงเพลงลงในบล็อกได้ ซึ่งภายหลังถูกพัฒนาเป็นพ็อดแคสต์ (Podcast) เอาไว้ฟังเพลงและฟังข่าว โนอาห์ได้ตั้งชื่อโปรเจกต์ที่เขากำลังพัฒนานี้ว่า “โอดีโอ” (Odeo)

เอฟยอมควักเงินให้โนอาห์ได้พัฒนาโปรเจกต์นี้ และเมื่อเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา โอดีโอ ต้องการผู้ร่วมงานเพื่อพัฒนาโครงการพ็อดแคสต์ให้สำเร็จ โนอาห์จึงมองหาเพื่อนร่วมงาน และหนึ่งในนั้นที่เข้าตาเขาก็คือ แจ็ค ดอร์ซีย์ ซีอีโอบริษัททวิตเตอร์คนปัจจุบัน

อีกคนหนึ่งที่เราจะไม่พูดถึงเขาไม่ได้ เขาเป็นชายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ขันที่มีชื่อว่า บิซ สโตน ผู้ปฏิเสธอนาคตอันรุ่งโรจน์ในการทำงานที่บริษัทกูเกิ้ลด้วยการลาออกจากบริษัทนี้ในปี 2005 ทั้งที่เขารู้ดีว่าหากอยู่อีก 2 ปี เขามีโอกาสที่จะทำเงินจากที่นี่มากถึง 2 ล้านเหรียญ บิซเลือกที่จะออกมาหาความท้าทายใหม่ ๆ กับเอฟ เขาเริ่มสนิทกับเอฟตอนทำงานที่กูเกิ้ลด้วยกัน จึงอยากออกมาร่วมบุกเบิกเส้นทางทางธุรกิจใหม่ ๆ พร้อมกับเอฟด้วย

เป็นอันว่าทั้ง เอฟ, แจ็ค, โนอาห์ และ บิซ สี่วัยรุ่นผู้ยิ่งใหญ่ ที่จะก่อกำเนิด “ทวิตเตอร์” ในอนาคต ได้มาร่วมงานอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกันแล้ว

 

“วัตสัน มานี่ ผมอยากเห็นคุณ”

ด้วยชื่อเสียงที่เอฟทำไว้ในคราวที่ขายบล็อกเกอร์ให้กับกูเกิ้ล ทำให้โปรเจกต์ “โอดีโอ” ที่กำลังพัฒนาในระหว่างปี 2005 ถูกจับตาในฐานะที่พ็อดแคสต์จะกลายเป็นสื่อทางอินเทอร์เน็ตชนิดใหม่ที่จะมาฆ่าการฟังเพลงจากคลื่นวิทยุแบบเดิม ๆ แต่เอาเข้าจริงแล้ว โครงการนี้ซึ่งนำทีมโดยโนอาห์ กำลังจะถูกคุกคาม เพราะในปี 2006 สตีฟ จ็อบส์ เปิดตัวไอพ็อด (iPod) รุ่นใหม่ ไอพ็อดรุ่นนี้จะเพิ่มบริการพ็อดแคสต์ลงในโปรแกรมไอจูนส์ด้วย นั่นหมายความว่า โปรเจกต์หลักของโอดีโอกำลังจะถูกท้าทายจากแอปเปิ้ล ซึ่งมีความเป็นไปได้สูงว่า ธุรกิจนี้อาจจะไปไม่รอดแน่

พวกเขาทั้งสี่จึงระดมความคิดในการสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ขึ้นมา โนอาห์จริงจังกับโปรเจกต์ใหม่นี้มากกับการทำสื่อโซเชียลมีเดียที่ผู้คนตั้ง “สถานะ” สั้น ๆ ไว้สื่อสารกัน เขาคิดชื่อโปรเจกต์นี้ขึ้นมามากมายหลายชื่อ แล้วสุดท้ายก็มาลงตัวที่ชื่อ “ทวิตเตอร์” (Twitter) ซึ่งมีความหมายว่า เสียงร้องของนกชนิดหนึ่ง ทุกคนชื่นชอบชื่อนี้เป็นอย่างมาก ในที่สุด โปรเจกต์นี้ได้รับการพัฒนาในบริษัทอย่างรวดเร็ว จนในวันที่ 21 มีนาคม ปี 2006 เกิดการทวีต (Tweet) ขึ้นครั้งแรกในโลกโดย อีแวน วิลเลียมส์ ใจความว่า “ฉันเพิ่งสร้างทวิตเตอร์ของฉันเสร็จแล้ว”

วันเดียวกันนั้นเอง ทุกคนในบริษัทเริ่มส่งข้อความถึงกันอย่างสนุกสนาน แล้ว บิซ สโตน ก็ตั้งสถานะว่า “วัตสัน มานี่ ผมอยากเห็นคุณ” ประโยคนี้เป็นประโยคแรกของโลกที่เกิดขึ้นจากการโทรศัพท์ ในตอนที่อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ ได้ทดลองใช้โทรศัพท์ของเขาที่ประดิษฐ์ขึ้นในปี ค.ศ.1876 เพื่อเรียกโทมัส วัตสัน ซึ่งรับโทรศัพท์อยู่อีกห้องหนึ่งมาหาเขา

การประดิษฐ์โทรศัพท์ได้สำเร็จในครั้งนั้น ถือเป็นการปฏิวัติการสื่อสารครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์โลก ซึ่งประโยคที่บิซทวีตหาเพื่อนพนักงานในครั้งนั้น ก็เหมือนกับเป็นการสื่อสารกลาย ๆ ว่า

สิ่งที่ยิ่งใหญ่ในโลกของการสื่อสาร กำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้ง

 

รอยร้าวแรกในเพื่อนร่วมงาน

ทุกคนในบริษัทกำลังเห่อของเล่นใหม่อย่าง “ทวิตเตอร์” ในขณะเดียวกันโปรเจกต์โอดีโอของโนอาห์ก็เริ่มถดถอยลงไปเรื่อย ๆ หนำซ้ำโนอาห์ยังปล่อยให้ความลับของโครงการทวิตเตอร์หลุดออกไปในงานปาร์ตี้หนึ่ง คืนนั้นโนอาห์เมามาก แล้วเขาได้พูดคุยถึงความคิดในการตั้งทวิตเตอร์ให้คนในงานปาร์ตี้ได้รับรู้ ยิ่งไปกว่านั้น เขาลงทะเบียนทวิตเตอร์ให้กับคนอื่น ๆ ในงาน หนึ่งในนั้นก็คือบล็อกเกอร์ที่เขียนคอลัมน์ทางด้านเทคโนโลยี จนกลายเป็นว่า มีคนภายนอกรับรู้ว่ามีโครงการนี้โดยที่ไม่ทันได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ

การกระทำของโนอาห์ สร้างความไม่พอใจให้กับผู้ก่อตั้งคนอื่น ๆ โดยเฉพาะกับแจ็ค ดอร์ซีย์ ทำให้เขาประกาศตัวอย่างลับ ๆ กับเอฟ ว่า เขาไม่อยากร่วมงานกับโนอาห์ อีกต่อไป

เอฟจึงเข้าไปคุยกับโนอาห์แล้วบีบให้เขาลาออกจากโอดีโอ โดยมีข้อเสนอว่าจะให้เงินชดเชย 6 เดือน บวกกับสิทธิในการดำเนินการซื้อหุ้นโอดีโอ ซึ่งรวม ๆ แล้ว เขาได้เงินจากการเดินหันหลังให้บริษัทนี้เพียงแค่ 2 แสนเหรียญเท่านั้น

นี่คือรอยร้าวรอยแรกที่เกิดขึ้นในบริษัททวิต แต่บริษัทก็ต้องก้าวเดินต่อไป เอฟ-ในฐานะเจ้าของทุนใหญ่ (ในตอนนั้นเขามีหุ้นถึง 70 เปอร์เซ็นต์ในทวิตเตอร์) และผู้ก่อตั้งทวิตเตอร์ เห็นด้วยที่จะผลักดันให้แจ็คเป็นซีอีโอคนแรกของบริษัท 

แจ็คและบิซ ต่างคร่ำเคร่งกับการพัฒนาโปรแกรมทวิตเตอร์ให้มีโครงสร้างเว็บไซต์ที่แข็งแรง (ผิดกับเอฟ ที่ดูจะไม่ได้ใส่ใจกับทวิตเตอร์เท่าที่ควร) แล้วต่อมาในเดือนมิถุนายน 2007 เว็บไซต์ชื่อดังอย่างยาฮู (Yahoo) ได้มาทาบทามเพื่อขอซื้อกิจการของทวิตเตอร์ ซึ่งในตอนนั้นผ่านไปหนึ่งปีกว่ามีผู้ใช้งานทวิตเตอร์เกือบ 250,000 ยูสเซอร์ แต่สุดท้ายข้อตกลงนี้ไม่เป็นผล เพราะยาฮูเสนอเงินให้เพียง 12 ล้านเหรียญ

แต่ตอนนั้น พวกเขาคิดว่า ทวิตเตอร์ ควรจะมีมูลค่าไม่ต่ำกว่า 100 ล้านเหรียญ! 

 

2 ปีแรก “เสียงร้องของนก” ราคาเท่ากับศูนย์ 

สำหรับองค์กรที่เกิดใหม่อย่างทวิตเตอร์ มีปัญหามากมายให้แก้ในแต่ละวัน ทั้งปัญหาเรื่องระบบบังคับบัญชาที่ซ้ำซ้อน แม้ว่าซีอีโอของบริษัทจะเป็นแจ็คก็จริง แต่พนักงานมักจะสับสนเสมอว่าอำนาจในการตัดสินใจครั้งสุดท้ายควรจะเป็นของแจ็ค หรือ เอฟ ผู้ที่ถือหุ้นใหญ่กันแน่ (ซึ่งนี่เป็นหนึ่งในประเด็นที่ทำให้แจ็คกับเอฟแตกหักกันในภายหลัง) 

และอีกปัญหาหนึ่งก็คือ ด้วยพื้นฐานของตัวทวิตเตอร์เอง ที่มีโครงข่ายที่เติบโตไม่ทันจำนวนผู้ใช้ที่มีจำนวนมากขึ้นแบบก้าวกระโดด ทำให้ระบบทวิตเตอร์ไม่เสถียรและล่มบ่อยจนเกิดการติเตียนจากผู้ใช้บริการมากมาย ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญที่ทีมงานเร่งแก้ไขกันอยู่ทุกวัน

ปัญหาการจัดการเหล่านี้ถูกจี้มายังแจ็คในฐานะซีอีโอ ซึ่งระยะหลัง แม้ว่าเขาจะทำงานอย่างเต็มที่ในเวลางาน แต่หลังเลิกงาน เขาทิ้งงานทุกอย่างแล้วไปเรียนวาดภาพ เรียนโยคะ ฝึกตัดเย็บเสื้อผ้า (แจ็คฝันอยากเป็นแฟชั่นดีไซเนอร์) อีกทั้งยังออกงานสังคมและปาร์ตี้เป็นประจำ

การกระทำของแจ็ค ถูกเอฟค่อนขอดว่า ควรจะเลือกเอาดีให้ได้สักอย่าง ระหว่างการเป็นซีอีโอของทวิตเตอร์หรือช่างตัดเย็บเสื้อผ้า?

รอยร้าวในระดับผู้บริหารของทวิตเตอร์กำลังจะปะทุขึ้นมาอีกรอบ…

แม้ว่าผ่านไป 2 ปีกว่า ภายใต้องค์กรที่มีพนักงานเพียง 15 คน จะผลักดันให้ทวิตเตอร์เป็นที่รู้จักมากขึ้นเรื่อย ๆ จนมีผู้ใช้บริการมากกว่า 1 ล้านยูสเซอร์ อย่างไรก็ตาม สิ่งหนึ่งที่เป็นปัญหาใหญ่ขององค์กรนี้ก็คือ แม้ว่าจะมีค่าใช้จ่ายมากขึ้นทุกวัน แต่ตลอดระยะเวลา 2 ปีที่ผ่านมา ทวิตเตอร์ยังไม่สามารถทำรายได้แม้แต่เหรียญเดียว

ทั้งแจ็คและเอฟ พยายามหาผู้ลงทุนเพื่อมาช่วยระดมทุนให้กับทวิตเตอร์ เหมือนทั้งสองคนกำลังแข่งขันกันอยู่ในที แจ็คสามารถตกลงข้อเสนอกับบริษัทลงทุนแห่งหนึ่งซึ่งประเมินว่าทวิตเตอร์มีมูลค่ามากถึง 100 ล้านเหรียญ แต่เอฟกลับเลือกข้อเสนอของนักลงทุนอีกเจ้าหนึ่งซึ่งเสนอมูลค่าบริษัทเพียง 80 ล้านเหรียญ แล้วเลือกนักลงทุนเจ้านี้

การที่เอฟตัดสินใจข้ามหัวแจ็คไป เพื่อแสดงให้เห็นว่า อำนาจที่แท้จริงของบริษัทนี้อยู่ในมือใคร จนในที่สุดปี 2008 แจ็คถูกบีบให้ออกจากตำแหน่งผู้บริหารเหมือนกับที่โนอาห์เคยโดนมาก่อนหน้านี้ แต่เอฟก็ใจกว้างพอที่จะให้ตำแหน่งประธานบริษัทนี้กับแจ็ค ดอร์ซีย์ โดยอยู่บนเงื่อนไขที่ว่า แจ็คจะไม่มีอำนาจใด ๆ ในการบริหารอีกต่อไป เขาได้รับเพียงกรรมสิทธิ์ในหุ้นบางส่วน และได้รับเงินชดเชยนาน 1 ปีจำนวนสองแสนเหรียญ

เมื่อแจ็คออกจากเส้นทางธุรกิจทวิตเตอร์แล้ว เอฟก็ก้าวขึ้นมาเป็นซีอีโอของทวิตเตอร์ โดยเพื่อนที่ร่วมก่อตั้งทวิตเตอร์ด้วยกันมาในตอนนี้ที่อยู่เคียงข้างเขาเหลือเพียงแค่บิซ ผู้ซึ่งมีความทะเยอทะยานน้อยกว่าเพื่อน 

เรื่องราวของแจ็ค เหมือนว่าจะจบลงแบบเงียบ ๆ แบบเดียวกันกับโนอาห์ แต่กลับกลายเป็นว่า แจ็คไม่เคยลืมความแค้นที่มีต่อเอฟในครั้งนี้และเขาพยายามหาทางแก้คืนอยู่เสมอ

กลับมาดูที่การเติบโตของทวิตเตอร์ แม้ว่าในปี 2009 จะมีการระดมทุนกันอีกรอบ จนเกิดการประเมินว่าทวิตเตอร์มีมูลค่ามากกว่า 250 ล้านเหรียญ แต่ในความเป็นจริงแล้ว เวลาผ่านไป 3 ปี ทวิตเตอร์ยังมีรายได้เท่ากับศูนย์ แต่นั่นไม่ใช่เรื่องน่าห่วงอีกต่อไปแล้ว เพราะการเติบโตแบบก้าวกระโดดที่ทางทวิตเตอร์ประกาศว่า ทวิตเตอร์มีผู้ใช้งานเพิ่มขึ้นจากปีที่แล้วถึง 900 เปอร์เซ็นต์ นี่เป็นการประกาศช่วงกลางปี พอถึงปลายปี 2009 มีการประเมินว่า มีผู้ใช้ทวิตเตอร์เพิ่มขึ้นถึง 1,400 เปอร์เซ็นต์ โดยมีการทวีต 35 ล้านครั้งต่อวัน (เทียบกับปี 2008 มีการทวีตเพียง 300,000 ครั้งต่อวัน) ก็คงจะทำให้ตัวทวิตเตอร์เองกลายเป็นสาวเจ้าเสน่ห์ที่ลูกค้าหลายคนสนใจมาร่วมทำธุรกิจด้วยในเวลาต่อมาอย่างไม่ยากเย็นนัก

ช่วงเวลานั้น เอฟได้เริ่มรู้จักกับ ดิก คอสโตโล อดีตนักพูดชื่อดังซึ่งในเวลานั้นได้เปิดบริษัทที่ปรึกษาด้านธุรกิจ โดยบริษัทของดิกถนัดด้านการจัดการธุรกิจเกี่ยวกับเว็บไซต์ เอฟประทับใจในตัวของดิก จึงชวนดิกมาร่วมงานในฐานะซีอีโอเพื่อเสริมความแข็งแกร่งในด้านธุรกิจ ดิกจึงกลายเป็นซีอีโอคนที่สามของบริษัททวิตเตอร์

ขณะที่องค์กรเริ่มเข้าที่เข้าทาง เอฟกับบิซก็เริ่มปวดหัวกับความเคลื่อนไหวภายนอกบริษัทของแจ็ค แจ็คพยายามนำเสนอตัวเองออกสื่อต่าง ๆ ราวกับว่ายังมีอำนาจในการบริหารอยู่ในทวิตเตอร์ และพยายามให้เครดิตตนเองว่าเป็นผู้ก่อตั้งทวิตเตอร์นี้เพียงคนเดียวแต่ถูกเอฟเขี่ยออกจากบริษัท จนอดีตเพื่อนร่วมงานอย่างเอฟและบิซต้องออกมาปรามอยู่บ่อยครั้ง

แต่นั่นก็ไม่ร้ายแรงเท่าความพยายามที่จะเป็นคลื่นใต้น้ำเพื่อล็อบบี้คณะกรรมการในบริษัทให้เห็นว่าเอฟเองไม่เหมาะสมที่จะทำงานบริหารในทวิตเตอร์ แจ็คมักจะคิดว่า เขามีอะไรหลายอย่างที่เหมือนกับบุคคลระดับตำนานของสังคมไอทีอย่างสตีฟ จ็อบส์ ทั้งสไตล์การแต่งตัวที่มีลายเซ็นเป็นของตนเอง และยังรวมไปถึงการ “คัมแบ็ค” กลับมาที่บริษัทตนอย่างยิ่งใหญ่เหมือนที่สตีฟ จ็อบส์ เคยถูกบีบให้ออกจากบริษัท แล้วถูกดึงตัวกลับมาทำงานกับแอปเปิ้ลอีกรอบ 

ความพยายามที่จะกลับมามีอำนาจในอาณาจักรธุรกิจของทวิตเตอร์ของแจ็คก็สำเร็จ เขาสามารถโน้มน้าวให้บอร์ดบริหารปลดเอฟออกจากตำแหน่ง จนในปี ค.ศ. 2010 อีแวน วิลเลียมส์ ต้องลาออกจากตำแหน่งซีอีโอ

และ แจ็ค ดอร์ซีย์ ก็ขึ้นเป็นซีอีโอของทวิตเตอร์จนถึงปัจจุบันนี้

 

ที่มา:

จากหนังสือ Hatching Twitter ของ นิค บิลตัน คอลัมนิสต์และผู้สื่อข่าวของหนังสือพิมพ์ เดอะนิวยอร์คไทมส์


บรรณาธิการ at The People

บรรณาธิการ The People ผู้สนใจเรื่องราวชีวิตของผู้คน สนใจหนังสือและภาพยนตร์แนวประวัติชีวิตบุคคล

Related

ฤทธิ์ ธีระโกเมน ปรุงสูตรเด็ดธุรกิจแม่ยาย “MK” สุกี้หมื่นล้าน

โชคชัย บูลกุล คาวบอยเมืองไทย ตำนาน “ฟาร์มโชคชัย” กับชีวิตที่โชคชะตาไม่เคยเข้าข้าง

สุธรรม พันธุศักดิ์ เจ้าของร้านแลกเงิน สู่เจ้าพ่อ “ทิฟฟานีโชว์” สุดอลังการ

“หรีด” รพีพรรณ เหลืองอร่ามรัตน์ เจ้าแม่เฮลโล คิตตี้ และรักครั้งสุดท้ายของ “น้าชาติ”

‘รุ่งยศ จันทภาษา’ กับภารกิจปั้น Blue Whale Assets ทะยานสู่ผู้จัดการกองทรัสต์โรงแรมใหญ่สุดในไทย

ธนพงศ์ วงศ์ชินศรี: Penguin Eat Shabu บทพิสูจน์ความสำเร็จจากความคิดที่ “แตกต่าง”

โซฟี ทาลส์ ทิลด์ “Invisibobble” ยางรัดผมสุดเก๋ ที่ปิ๊งไอเดียจากสายโทรศัพท์

นพ.ปราเสริฐ ปราสาททองโอสถ มหาเศรษฐีแสนล้าน เกี่ยวข้องอะไรกับ “ยาหอมปราสาททอง”?