Post on 15/09/2020

จอห์น เดนเวอร์ ร้องเพลง ‘Take Me Home, Country Roads’ จนกลายเป็นเพลงประจำเวสต์ เวอร์จิเนีย

สายลม สายน้ำ แสงแดด ขุนเขา และธรรมชาติแสนงาม รวมทั้งเสียงร้องอันอบอุ่นแฝงความสุขของ จอห์น เดนเวอร์ (John Denver) เสียงกีตาร์ 12 สายและแบนโจที่แซมขึ้นมาอย่างถูกจังหวะ คือส่วนประกอบอันลงตัวของเพลง ‘Take Me Home, Country Roads’ ที่หลายคนมักจะหยิบมาเปิดฟังเวลาคิดถึงบ้านเกิด และคิดว่าเจ้าของเสียงร้องต้องเป็นชาวเวสต์ เวอร์จิเนีย แน่ ๆ ถึงได้ถ่ายทอดความเป็นเวสต์ เวอร์จิเนีย ออกมาได้อย่างไพเราะขนาดนี้

แต่เปล่าเลย เดนเวอร์ไม่ได้เกิดหรืออาศัยในเวสต์ เวอร์จิเนีย แถมคนแต่งเพลงก็ไม่ใช่ด้วยเหมือนกัน!

เดนเวอร์เกิดในปี 1943 ที่รอสเวลล์ รัฐนิว เม็กซิโก สหรัฐอเมริกา ในครอบครัวที่พ่อเป็นทหารอากาศ การต้องโยกย้ายตามพ่อไปประจำการตามฐานทัพต่าง ๆ ทำให้เดนเวอร์ในวัยเด็กไม่มีเวลาสร้างความสัมพันธ์กับเพื่อนวัยเดียวกันได้ยาวนานนัก เขารู้สึกแปลกที่แปลกทาง และคิดว่าไม่มีที่ไหนเป็นที่ของเขาอย่างแท้จริงเลยสักนิด

เดนเวอร์เริ่มค้นพบที่ทางของตัวเอง เมื่อได้รับอะคูสติกกีตาร์จากย่าเมื่ออายุ 11 ขวบ ตามด้วยการเข้าร่วมวงนักร้องประสานเสียง Tucson Arizona Boys Chorus เมื่อครั้งที่พ่อย้ายไปประจำการที่ฐานทัพในรัฐแอริโซนา แต่อยู่ที่นั่นได้เพียง 2 ปี ก็ต้องย้ายตามพ่อไปตามฐานทัพอื่น ๆ จนเมื่อเดนเวอร์เรียนไฮสกูลในรัฐเท็กซัส และวันหนึ่งก็ขอยืมรถพ่อขับข้ามรัฐไปแคลิฟอร์เนีย นั่นแหละคือช่วงที่เขารู้ว่าตัวเองจะต้องเดินบนเส้นทางสายดนตรีอย่างจริงจังเสียแล้ว

เมื่อกลับเท็กซัส เดนเวอร์เข้าร่วมกลุ่มวงดนตรีโฟล์กขณะเรียนมหาวิทยาลัย แต่ท้ายสุดเขาก็เลิกเรียนและย้ายไปลอสแอนเจลิส ตามหาฝันด้วยการเป็นนักร้องในคลับ เขาเข้าร่วมวง The Mitchell Trio แต่นั่นก็ยังไม่เติมเต็มความฝันที่มี ท้ายสุดเขาขอออกจากวงเพื่อเป็นศิลปินเดี่ยว และโอกาสก็มาถึงในปี 1969 เมื่อเดนเวอร์ได้ออกอัลบั้มแรก Rhymes & Reasons (อัลบั้มนี้มีเพลงดังอย่าง ‘Leaving on a Jet Plane’)

กระทั่งปี 1971 เดนเวอร์ก็แจ้งเกิดอย่างจริงจังจากอัลบั้มชุดที่สอง Poems, Prayers & Promises ซึ่งเพลงที่หนุนให้อัลบั้มนี้โด่งดังขั้นสุดก็คือ ‘Take Me Home, Country Roads’ นั่นเอง

เพลงนี้หลัก ๆ แต่งโดยสองสามีภรรยา บิลล์-ทาฟฟี ดานอฟฟ์ (Bill-Taffy Danoff) ร่วมด้วยเดนเวอร์ จุดเริ่มต้นมาจากบิลล์และทาฟฟีขับรถไปตามถนนคล็อพเปอร์ในรัฐแมรีแลนด์ ในหัวของบิลล์เริ่มคิดถึงเพลงที่ว่าด้วยเส้นทางอันคดเคี้ยว และคิดถึงเพื่อนที่มาจากเวสต์ เวอร์จิเนีย ซึ่งตอนนั้นทั้งบิลล์และทาฟฟีก็ไม่เคยไปเวสต์ เวอร์จิเนีย มาก่อนเลยด้วย

“ตอนแรกผมคิดถึงคำว่า ‘แมสซาชูเซ็ทส์’ (บ้านเกิดของบิลล์) เพราะมี 4 พยางค์ที่น่าจะลงตัวกับเพลง แต่คิดไปคิดมาคำนี้ไม่น่าจะเหมาะเท่าไหร่ อีกอย่าง Bee Gees ก็มีเพลงดังอย่าง ‘Massachusetts’ ไปแล้วด้วย” บิลล์บอก เขายังเคยให้สัมภาษณ์ด้วยว่า ที่เขียนถึงเวสต์ เวอร์จิเนีย ส่วนหนึ่งก็เพราะเคยฟังคลื่นวิทยุที่บอกเล่าถึงความงดงามของรัฐนี้จนทำเอาเขาประทับใจไม่น้อย

เมื่อเดนเวอร์ได้ฟังตัวอย่างเพลงที่ทั้งคู่แต่งแล้วก็สนใจ ซึ่งหลังจากปรับ ๆ เนื้อเพลง เลือกเนื้อหาที่โฟกัสไปที่ธรรมชาติอันงดงามของเวสต์ เวอร์จิเนีย ‘Take Me Home, Country Roads’ ก็กลายเป็นเพลงในอัลบั้มที่สองของเดนเวอร์ และเป็นเพลงลายเซ็นของเดนเวอร์มาตลอดระยะเวลาหลายสิบปี

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หลังจากชาวเวสต์ เวอร์จิเนีย ได้ฟัง ‘Take Me Home, Country Roads’ แล้วจะปลาบปลื้มขนาดไหน เดนเวอร์เป็นเหมือนทูตท่องเที่ยวที่ทำให้คนทั่วโลกรู้จักความงดงามของเวสต์ เวอร์จิเนีย ดินแดนแห่งสายน้ำ แสงแดด และขุนเขา สะท้อนธรรมชาติอันเรียบง่ายแต่ยิ่งใหญ่ เพลงนี้กลายเป็นเพลงประจำมหาวิทยาลัยเวสต์ เวอร์จิเนีย แถมในปี 2014 ก็กลายเป็นหนึ่งในสี่เพลงทางการประจำรัฐเวสต์ เวอร์จิเนีย อีกด้วย

ถึงเพลงจะดังระเบิด แต่กว่าเดนเวอร์ บิลล์ และทาฟฟี จะได้ไปเยือนเวสต์เวอร์จิเนียก็วันที่ 6 กันยายน ปี 1980 ครั้งนั้นพวกเขาได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากแฟนเพลงเวสต์ เวอร์จิเนีย ก่อนที่เดนเวอร์จะขับขานบทเพลงอมตะของเขาต่อหน้าแฟน ๆ ราว 5 หมื่นคน สร้างห้วงเวลาแสนน่าประทับใจให้ชาวเวสต์ เวอร์จิเนีย อย่างไม่ลืมเลือน

จอห์น เดนเวอร์ เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเครื่องบินที่เขาขับตกเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ปี 1997 ถึงอย่างนั้น เพลงของเขาโดยเฉพาะ ‘Take Me Home, Country Roads’ ก็ยังคงโลดแล่นสร้างความสุขให้ชาวเวสต์ เวอร์จิเนีย และแฟน ๆ ทั่วโลกตลอดไป

 


บรรณาธิการ The People ผู้เขียนเรื่องราวน่าสนใจหลากหลายแง่มุม