Post on 04/10/2019

มาลินดา เฮอร์แมน คุณย่า 70 เจ้าของเพจ “หญิงชรา กะ หมาน้อย” ที่อัดคลิปร้องเพลงกับหมาน้อยเพื่อส่งต่อความสุขไปยังผู้คน

ถ้ายังจำวิดีโอไวรัลคุณย่าสุดเท่ที่โซโลกีตาร์และร้องเพลง ‘Why Do I Love You So’ อย่างมีความสุขได้ วันนี้ ย่าลิน-มาลินดา เฮอร์แมน คนนี้กลับมาอีกครั้ง พร้อมกับ จิ๋วแจ่ม คู่หูตัวเล็กที่นั่งสงบเสงี่ยมบนตักฟังเพลงอย่างน่ารัก จนกระชากใจชาวเน็ตไทยและชาวเน็ตจีนมาแล้วหลายล้านคน

บางคนอาจจะยังไม่รู้จักว่าย่าลินคือใคร อะไรทำให้หญิงในวัย 70 ปีคนหนึ่งลุกขึ้นมาทำเพจ อัดวิดีโอร้องเพลง เพื่อส่งความสุขที่มีอย่างล้นปรี่ไปยังผู้คนทั่วโลกที่มีโอกาสรับฟังบทเพลงอันไพเราะของเธอ

รู้จัก ย่าลิน-มาลินดา เฮอร์แมน เจ้าของเพจ “หญิงชรา กะ หมาน้อย” กันให้มากขึ้นได้จากบทสัมภาษณ์เรียกรอยยิ้มชิ้นนี้

The People: หญิงชราคือใคร
มาลินดา: สวัสดีค่ะ ย่าลิน-มาลินดา เฮอร์แมน ของลูก ๆ หลาน ๆ ที่ชอบฟังเพลงในโซเชียล คนเรียกย่าก็เพราะแก่แล้วยังไงล่ะ หรือเรียกว่าเป็นพี่ลินมันก็ไม่เหมาะ เรียกย่าลินนี่แหละ เผื่อมันจะเพี้ยนเป็น ญาญ่าลินได้บ้าง (หัวเราะ) จะได้ดูดี

อย่างที่บอกแหละว่าเคยประสบอุบัติเหตุนานหลายสิบปีแล้ว รถคว่ำที่บางพลี เกือบตายเหมือนกัน รู้สึกได้เลยว่าพอลมหายใจสุดท้ายเราคิดถึงใคร เราก็คิดถึงคนที่เรารัก แล้วเราก็คิดว่า เรามาได้แค่นี้เองเหรอ เพราะหัวเราปักลงไปใช่ไหม เราโดนทับอยู่จะขึ้นก็ไม่ได้ ช่วงนั้นคิดเลยว่าอายุเรามาถึงแค่นี้เอง แล้วหน้าตาพ่อแม่ลูกก็จะเข้ามาเองอัตโนมัติ สุดท้ายมันทำให้เรารู้เองว่าเวลาสุดท้ายจะคิดถึงสิ่งที่เรารัก ก็มีคนมาช่วยพอดี รอดมาได้แบบสะบักสะบอม

หลังจากประสบอุบัติเหตุเราก็ exercise หน้า จริง ๆ เราต้องไปโรงพยาบาลทุกวันอยู่แล้วเพื่อไปจี้ไฟฟ้าตรงหน้าฝั่งข้างซ้าย จี้เสร็จ ประคบร้อน แล้วเขาบอกว่ากลับบ้านไปให้ยืนส่องกระจกพูดว่า เอ อี ไอ โอ ยู เพื่อบริหารหน้าด้วยนะ เพราะตอนนี้ออกเสียง ยู ยังไม่ค่อยได้ เป็นแบบนี้ประจำ จนกระทั่งลูก ๆ กับ น้อง ๆ นึกออกก็บอกว่า ร้องเพลงได้ทำไมต้องมานั่งหน้ากระจกพูด เอ อี ไอ โอ ยู เพราะถ้าร้องเพลงสากลได้มันจะมีเยอะใช่ไหม ‘The End Of The World’, ‘500 Miles’ มันออกได้หมด เราว่าก็จริงนะ ลูกชายเลยซื้อกีตาร์ให้ แล้วบอกว่าเล่นดนตรีเองไปด้วยเลย เพราะเรามีเบสิกดนตรีอยู่บ้าง คอร์ดพื้นฐานพวก C Am F C7 ก็ลองเล่นดู พอเล่นไปเล่นมาก็สนุกดี เป็นการกายภาพหน้าโดยเราไม่รู้ตัวด้วย ปัจจุบันเรารู้สึกว่าดนตรีช่วยบำบัดให้เราหาย ไม่ว่าสภาพจิตใจ หรือร่างกายเรา มันก็ดีไปหมด

The People: เคยเล่นดนตรีจริงจังมาก่อนไหม
มาลินดา: ไม่เคยเล่นมาก่อนเลย หมายความว่าน้อง ๆ ลูก ๆ เล่นกันก็จะแจมกับเขาไปเรื่อย ไม่ได้จับเครื่องดนตรีเลยนะสมัยก่อน มาจับตอนอายุ 60 ตอนที่มาบริหารหน้า ซึ่งก็เล่นพอได้ อย่างพวกคอร์ดอมตะเล่นได้แน่ ๆ อยู่แล้ว ตอนหลังก็ใช้วิธีจำเอาว่า แต่ละคอร์ดจะมีวงจรของมัน ถ้าจำได้ก็ไม่ต้องดูหนังสือหรือดูโน้ตเพลงเลย มันมีสูตรอยู่แล้ว เราเลยไม่ได้ดูหนังสือเพลง เพราะนั่งดูแล้วมันก็ไม่สนุกสิ เราร้องด้วยใจ เราร้องด้วยความสุข อยากจะร้องเพลงอะไรผิด ๆ ถูก ๆ ก็ร้องไป

The People: แล้วหมาน้อยมาได้อย่างไร
มาลินดา: จิ๋วแจ่มเขาอยู่กับย่าลินมาสักพัก มาร้องด้วยกันในโซเชียลนานเป็นปีแล้ว แต่เรายังไม่ได้เปิดเพจให้เท่านั้นเอง หลัง ๆ สมมติว่าเราจะดีดกีตาร์เขาก็จะมานั่งอยู่ใกล้ ๆ แล้ว เราก็จับมานั่งอยู่กับกีตาร์ ปีที่แล้วก็เคยร้องเพลง ‘Why Do I Love You So’ ที่เอาจิ๋วแจ่มนั่ง นางนั่งเฉยมากเลย เฉยเหมือนนางชอบเพลง เราก็เลยจับจุดได้ว่าพอเขารู้ว่าเราเอาใจเขาก็จะเป็นทุกคืน เวลานอนจะต้องให้เราหยิบกีตาร์มากล่อม ร้องเพลงไปด้วย เขาถึงจะหลับ มาตอนหลังเขาก็มานั่งอยู่แล้ว เรารำคาญเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเพจให้จิ๋วแจ่มเลย จะได้ไม่ต้องมายุ่งกับหน้า Facebook ของย่า ก็เปิดเพจวันนั้นตอนร้องเพลง ‘รักคุณเข้าแล้ว’ เปิดเพจแล้วเราก็งง เพราะคลิปแรกก็มีคนชอบเลย จากนั้นเว้นระยะไป 15-20 วันก็โพสต์อีก ร้องเพลง ‘More Than I Can Say’ จิ๋วแจ่มเขาก็จะซบหลับที่อก แล้วมีน้องแมวบาร์เบียร์คอรัสไปด้วย อันนั้นก็โดนอีก เป็นที่มาให้โพสต์ต่ออีกยาวเลย กลายเป็นว่าต้องร้องเพลงลงไปในเพจ เพราะทุกคนรอฟังเพลงกัน

The People: ชีวิตเปลี่ยนไปเยอะไหม
มาลินดา: ไม่เปลี่ยน เพราะว่า 3 ปีที่แล้วก็เป็นแบบนี้ ตอนร้องเพลง ‘Why Do I Love You So’ ที่ใส่เสื้อสีแดง ไม่รู้จำกันได้ไหม วันนั้นวันเดียวมีคนมาดู 4 ล้านกว่าวิว แต่ว่ามัน 3 ปีแล้วไง ตอนนั้นก็วิ่งรอกออกรายการข่าว แต่ตอนนี้ตื่นมาหน้าที่ประจำคือเก็บอึหมา อึแมว ตอนนี้เลี้ยงหมา 4 ตัว แมวอีก 1 ตัว ตัวอื่น ๆ อาจจะอายุเยอะ 15 ย่าง 16 ปี จริง ๆ อย่างโยเกิร์ตตัวที่อายุเยอะสุด ตอนเด็ก ๆ เขาก็ชอบฟังเพลงนะ นั่งบนเปียโนเหมือนกัน แต่เขาแก่แล้วไม่เหมือนเราไง เขาแก่แล้วสมถะปลีกวิเวกชอบอยู่คนเดียว พอเราไปอุ้มก็จะลงท่าเดียว ไม่ยอมเล่นด้วย

ส่วนพริกไทยเราต้องคอยเอาใจเขา หมาแต่ละตัวนิสัยไม่เหมือนกัน เราต้องคอยดู จิ๋วแจ่มจะเป็นหมาใจดีตามอารมณ์คนเลี้ยง รู้ว่าคนเลี้ยงชอบแบบไหน เขาก็จะมีนิสัยเหมือนคุณย่าไง เอาใจทุกคน ส่วนตาตี่อีกตัวก็ไม่เอาใครเลย ติดพี่สาว

ตอนนี้มีจิ๋วแจ่มตัวเดียวที่ชอบฟังเพลง ส่วนบาร์เบียร์ก็จะรู้หน้าที่ ถ้าจิ๋วแจ่มมานั่งอยู่ที่อกเมื่อไหร่ก็จะร้องเหมียวไปด้วย ถ้าเรานั่งเล่นคนเดียวก็จะไม่ร้องนะ ไม่ได้มีเสียงอะไรแบบนั้นเลย แต่ถ้าอยู่ด้วยกันเหมือนจะสนุกมีความสุขดี

The People: เคยคิดไหมว่าจะมาถึงวันที่มีคนติดตามเพลงเป็นล้าน ๆ คน
มาลินดา: ไม่ได้คิดนะ คิดแต่ว่าเราร้องเพลงไปเรื่อย ๆ แล้วเหมือนมีกลุ่มคนที่ชอบเพลงสไตล์ที่เราร้อง แต่เราก็ไม่ได้คิดว่าจะมาเป็นล้าน ๆ คนอย่างนี้ มีคนขอเพลงมาเยอะอยู่ เขาขอมาเราก็พยายามจะร้องให้ พยายามเอาใจทุกคน อยากให้ทุกคนมีความสุข อย่างเพลงใหม่ ๆ ที่ขอ ‘A Thousand Years’ ก็พยายามร้องนะ แต่ร้องไม่ไหว ส่วนใหญ่ที่ร้องก็พวกเพลงเก่า ๆ เพราะตอนนี้ลูก ๆ หลาน ๆ เด็กรุ่นใหม่ คนรุ่นใหม่ หันฟังเพลงเก่ากันเยอะ เขาเอาเพลงเก่ามา cover ทำให้ได้รู้จัก

The People: เป็นหญิงชราที่เล่นโซเชียลมีเดียพวก Facebook, TikTok ได้คล่องมาก?
มาลินดา: (หัวเราะ) มีเพื่อนลูก ๆ บอกว่าที่จีน TikTok ดัง แล้วคนเขารู้จักเรา เลยมาขอให้เราเป็นเจ้าของแอคเคาท์ เพราะที่จีนดูวิดีโอไม่ค่อยได้ เลยต้องทำ TikTok ด้วย เขาบอกมาเราก็ทำให้ ก็มีหน้าที่คอยอ่าน คอยตอบคอมเมนต์ ส่วนใหญ่ถ้าเป็นไปได้เราก็ตอบเอง มีพวกสวัสดีวันจันทร์มาด้วย เขาส่งมาด้วยใจ เราก็รับด้วยใจ ทุกคนก็สวัสดีวันจันทร์ วันอังคาร กันหมด แต่ของย่าลินไม่เคยส่งแบบนี้นะ

The People: เทคนิคการใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
มาลินดา: ไม่มีนะ เราทำใจให้สบาย คือคนเราก็ต้องเคยโกรธอะไรบ้าง แต่ถ้ามันลงได้เร็วก็เป็นกำไรของตัวเรา จะบอกว่าไม่เคยโกรธก็ไม่ได้ เรามันมนุษย์ธรรมดา ตอนสาว ๆ เป็นคนอารมณ์ดี ขี้เล่น มักจะตามใจคนเป็นนิสัย ตามใจลูกหลานตลอดไม่ค่อยขัดใจใคร ไม่รู้ว่าทำไมเป็นคนชอบตามใจคน แต่ก็มีปรี๊ดบ้างนะ ไม่รู้ว่าทำไม ๆ สมัยนี้เรียกหัวร้อน (หัวเราะ) ปัจจุบันก็ยังเป็นอยู่บ้าง ถ้าเรื่องที่เรารู้สึกว่ามันไม่ใช่ก็ยังมีโมโหบ้าง แต่ตอนเป็นสาวกับตอนแก่ไม่เหมือนกัน เพราะตอนแก่จะมีคิดว่าไม่ได้ ๆ ถ้าโมโหมาก ๆ เดี๋ยวใจสั่นแล้วตายเร็ว

The People: การเล่นดนตรีทำให้ใจเย็นขึ้นไหม
มาลินดา: มาก…มากเลยล่ะ เวลาเครียด ๆ เราหยิบกีตาร์มาเล่นของเราไปเรื่อย นึกอะไรออกก็เล่น ลองไปเล่นดูสิ ลองไปร้องเพลงแล้วจะรู้ว่าทุกอย่างสดชื่นไปหมด แล้วที่มาของน้องจิ๋วแจ่มคือเขาฟังเราไง หรือเล่นเปียโน เขาก็จะนั่งฟังหูเป็นเรดาร์เลย พอมีอะไรที่มาฟังเพลงที่เราเล่น ไม่ว่าจะเป็นลูกหลานเรา น้องหมาน้องแมว คนร้องมันก็มีความสุขนะ

The People: ชีวิตในอีก 5-10 ปีจะเป็นอย่างไร
มาลินดา: อีก 5 ปี 10 ปีก็คิดอยู่นะ ตอนนี้อายุย่าง 70 แล้ว 75 ก็จะบ๊ายบายใช่ไหม เอ…หรือถ้าเราอยู่ได้ถึง 80 ปีเราจะยังเล่นกีตาร์อีกไหม จะร้องเพลงอีกไหมถ้าเราทำได้สุด ๆ เลยนะ อายุ 80 ยังแบกกีตาร์เล่นได้อยู่อีก แต่อย่าไปคิดเลยเพราะสุดท้ายเราทุกคนก็ต้องได้กลับสู่ที่เดิม อย่าไปซีเรียส อย่าไปกลัวเลยว่าเราจะตายยังไง ร้องเพลงกันให้ลืมไปเลยว่าเราจะหมดลมกันไปตอนไหน เวลาเราก็ไม่ได้มากมายใช่ไหม เดี๋ยวนี้ 5 ปี 10 ปีมันเร็วมากนะ โลกหมุนเร็วจะตาย เวลาที่เรามีชีวิตอยู่ก็ตักตวงความสุขสะสมเอาไว้ เผื่อว่าได้เกิดชาติหน้าจะได้แจ่มใสเลย

The People: อยากฝากอะไรถึงเด็ก ๆ ถึงข้อคิดที่ได้เรียนรู้มาทั้งชีวิต
มาลินดา: บอกเลยว่าควรจะทำดีให้แก่กัน หันหน้าเข้าหากัน ไม่ต้องทะเลาะเบาะแว้งกัน เราต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพราะไม่รู้ว่าจะมีวันพรุ่งนี้ของเราบ้างไหม ทุกวันนี้หลายคนไม่ได้คิดไว้เลย ตอนอายุ 20 อาจเจออุบัติเหตุบ้าง บางทีนอนเฉย ๆ ก็อาจไม่หายใจไปเอง เราไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้จะเป็นอะไร แล้วจะมัวทะเลาะกันทำไม ในเมื่อเกิดมาก็ยังไม่รู้เลยว่าจะต้องจากไปตอนไหน ตอนนี้ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่ก็ทำดีให้แก่กัน มันเป็นความสุขจะตาย เราดีกับเขา เขาก็ดีกับเรา คนอื่นก็ดีกับเรา เราก็ดีกับคนอื่น ๆ ต่อไป อย่างเห็นคนมีน้ำใจให้กันเวลารถเสียก็วิ่งไปช่วยกันเข็น เราเห็นก็ปลื้มใจ

อยากให้ทุกคนมีความสุขน่ะ มีความสุขให้มาก ๆ การที่คุณย่าทำอย่างนี้ เป็นการส่งความสุขให้ทุกคนนะ เรามีความสุขเต็มแล้ว เลยส่งให้คนอื่นต่อได้ สังเกตว่าทุกคนจะได้รับ ถ้าทุกคนไม่ได้รับมันจะไม่มีเหตุการณ์แบบนี้แน่ ใช่ไหม เราสื่อให้จากใจ ไม่ได้หลอกลวงอะไร อยากให้ทุกคน happy มีความสุขด้วยกันนะคะ

 


นักเขียนที่ชอบนั่งนิ่งเงียบแอบมองโลกและผู้คนที่ผ่านไป แล้วแปลงให้กลายเป็นเรื่องราวบนโลกดิจิทัล

Related

สัมภาษณ์ Sir Poppa แรปเปอร์ผู้ศรัทธาในความ “จริง” ของเพลงฮิปฮอป

สัมภาษณ์ ปอย PORTRAIT 15 ปี บนเส้นทางสายดนตรีที่มีความเศร้านำทาง

สัมภาษณ์ สิริพงศ์ ศรีสว่างวงศ์ แม่ทัพเจนสนามอสังหาฯ ผู้ปั้นแบรนด์คอนโดฯ ไฮเอนด์ ‘Park Origin’

คุยกับนักแสดงและทีมงาน จากมิวสิคัล “เดอะ ไลอ้อน คิง” ละครเวทีที่เปี่ยมไปด้วยความทรงจำ

Jazz and the City: สนทนากับ ‘ปอ นอร์ทเกต’ ในเรื่องบาร์แจ๊ซ และสิ่งแวดล้อม

ธีระ ธัญญอนันต์ผล “นักข่าวมือเก๋า” ที่ย่อยข่าวการเมืองให้เข้าใจง่ายเหมือนไปดูหนัง

สัมภาษณ์ “แด๊ก” เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด เสียงพัง แต่ ฝันไม่เคยพัง

สัมภาษณ์ กัลยา ทิณพงษ์ แห่ง “เกศทิพย์” คณะละครวิทยุหนึ่งเดียวที่อยู่รอดมาถึงโลกดิจิทัล