Post on 08/06/2021

ครบรอบ 15 ปี นางมารสวมปราด้า กับ 3 สิ่งที่ยังไม่รู้เกี่ยวกับเบื้องหลังการคัดเลือกนักแสดง

“Is there some reason that my coffee isn’t here? Has she died or something?” (มีเหตุผลอะไรที่กาแฟของฉันยังไม่มา? คนซื้อตายไปแล้วหรือว่าอะไร?)

และ ‘That’s all’ (ก็เท่านั้นแหละ)

คือส่วนหนึ่งในหลาย ๆ ประโยคจิกกัดของคนที่มีอาการขาดกาแฟยามเช้าอย่าง ‘มิแรนด้า พรีสท์ลี่’ เจ้านายสุดเนี้ยบและบรรณาธิการบริหารของนิตยสารแฟชั่น ‘รันเวย์’ นำแสดงโดย ‘เมอรีล สตรีป’ จากเรื่อง ‘The Devil Wears Prada’ (2006) หรือ นางมารสวมปราด้า ที่กำลังจะออกฉายครบรอบ 15 ปี ในเดือนมิถุนายนนี้

แม้เวลาจะผ่านมานานแล้ว แต่เชื่อว่าเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายสุดโหดและเลขาสาวสุดซื่อจะยังติดตาตรึงใจผู้ชมหลายคนอยู่ ด้วยคาแรกเตอร์ที่ไปสุด รักในความสมบูรณ์แบบ เป็นจอมบงการ ปากร้าย จุกจิกจู้จี้ แต่สวยสง่าและทำงานอย่างแข็งขันของมิแรนด้า ก็ไม่น่าแปลกใจที่ผู้กำกับหลายคนคงจะนึกถึงนักแสดงหญิงมากฝีมืออย่าง เมอรีล สตรีป มาเป็นอันดับแรก

แต่สำหรับบทของ ‘แอนเดรีย แซคส์’ นางเอกที่เปิดตัวมาอย่างคนไม่มีรสนิยมด้านแฟชั่น ‘แอนน์ แฮททาเวย์’ กลับอยู่ในลิสต์สุดท้ายของตัวเลือก และต่อจากนี้คือ 3 สิ่งที่ผู้ชมอาจจะยังไม่รู้เกี่ยวกับเบื้องหลังการคัดเลือกนักแสดงของภาพยนตร์เรื่องนี้

ฉันไม่ต้องแคสต์บทฉันแค่ต้องรอ

เดิมทีทางผู้จัดได้เสนอให้ ‘ราเชล แม็คอดัมส์’ นางเอกจากเรื่อง ‘The Notebook’ มาประกบคู่เมอรีล แต่ตัวราเชลปฏิเสธบทบาทนี้เช่นเดียวกับนักแสดงแถวหน้าอีกหลายคน (ในขณะนั้น) สุดท้ายบทของแอนเดรียจึงตกมาถึงแอนน์ แฮททาเวย์ ผู้เข้าชิงลำดับที่ 9

โดยแอนน์ได้ให้สัมภาษณ์ไว้ในเว็บไซต์ Variety ว่า เธอไม่ต้องเข้ารับการออดิชั่น เพราะสิ่งเดียวที่เธอต้องทำคือการรอให้ถึงเวลาของเธอ นอกจากนี้แอนน์ถึงขนาดเขียนคำว่า ‘จ้างฉันสิ’ ลงบนทรายในสวนญี่ปุ่นของผู้บริหารภาพยนตร์ด้วย 

ค่าตัวของฉันไม่น้อยอย่างนั้นนะ

ในส่วนของเมอรีล ถึงเธอจะได้รับเลือกโดยไม่ต้องลงแข่งกับใคร แต่โปรดิวเซอร์กลับเสนอค่าตัวที่น้อยมากถึงขั้นที่เมอรีลบอกว่า “ฉันแทบต้องบอกลาบทนี้ พวกเขาถึงจะยอมขึ้นค่าตัวให้ฉัน”

โดยเมอรีลบอกกับ Variety ว่า ตัวเธอเองไม่ใช่คนที่ชอบใช้ไม้แข็ง และรู้สึกลังเลมาตลอดที่จะทำอย่างนั้น แต่สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ เธอเปลี่ยนตัวเองในวัย 55 ให้กล้าจะสู้กับโปรดิวเซอร์จนได้ค่าตัวมาที่ 4 ล้านดอลลาร์

เลขาฯที่เคยคิดไว้ไม่ใช่บริติช

อีกหนึ่งตัวละครสำคัญ คือเลขาฯ คนแรกของมิแรนด้าอย่าง ‘เอมิลี ชาร์ลสตัน’ ซึ่งโปรดิวเซอร์คัดเลือกหญิงสาวกว่า 100 คนเพื่อมารับบทนี้ โดยไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าบทสาวอเมริกันหน้าห้องของมิแรนด้าจะตกเป็นของ ‘เอมิลี บลันต์’ ที่มาพร้อมสำเนียงบริติชเต็มขั้น

โดยในวันที่เธอได้รับการติดต่อให้เล่นบทนี้ เอมิลีบอกว่าเธอสวมฟลิปฟล็อปคู่กับกางเกงยีนส์แบบที่ยังไม่พร้อมออดิชั่น แต่เมื่อเธอได้ลองพูดบทด้วยสำเนียงของตัวเอง มันกลับทำให้ผู้กำกับอย่าง ‘เดวิด แฟรงเกล’ ตอบรับทันที

และทั้งหมดก็คือเรื่องราวเบื้องหลังการคัดเลือกนักแสดงของภาพยนตร์เรื่อง The Devil Wears Prada ที่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า นักแสดงทุกคนแสดงได้อย่างสมบทบาท และทำให้ตัวละครในหนังสือได้ออกมาโลดแล่นสร้างความประทับใจให้กับผู้ชมจนถึงตอนนี้

เรื่อง: วโรดม เตชศรีสุธี

อ้างอิง

https://www.glamourmagazine.co.uk/article/anne-hathaway-devil-wears-prada-lead

https://www.biography.com/news/the-devil-wears-prada-movie-facts

https://www.vanityfair.com/hollywood/2016/06/meryl-streep-the-devil-wears-prada-influence

ที่มาภาพ

https://www.hellomagazine.com/fashion/news/2015051254015/the-devil-wears-prada-to-become-a-broadway-musical/


นักจิบชามะนาวผู้หลงใหลในการเขียนและงานเขียน รักธรรมชาติ และการสูดกลิ่นอายแห่งอารยธรรม

Related

ศาสดาลาพักร้อน (Saint Young Men) : การ์ตูนที่หลอมศาสนาเข้ากับวัฒนธรรมญี่ปุ่นได้อย่างลงตัว

จอห์น เดนเวอร์ ร้องเพลง ‘Take Me Home, Country Roads’ จนกลายเป็นเพลงประจำเวสต์ เวอร์จิเนีย

โจวเหวินฟะ: จากเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ สู่พี่ใหญ่ใจดีแห่งวงการ ผู้ตั้งใจมอบทรัพย์สิน 5.6 พันล้านเหรียญฯ หลังจากเสียชีวิตเพื่อการกุศล

โนฮาระ มิซาเอะ : บอกลาวัยสาวมาเป็นสุดยอดคุณแม่

ชาลี อินทรวิจิตร: ที่มาของเพลงจำเลยรัก “เพลงนี้จะดังที่สุด ถ้าไม่ดัง ผมเลิกแต่งเพลงเลย”

ร็อกแมน ไอ้หนุ่มร็อกแอนด์โรล ผู้ต้านภัยคุกคามจาก AI

ชิสุกะ: กุลสตรี เจ้าสาว แม่บ้าน ความคาดหวังและภาพแทนบทบาทผู้หญิงญี่ปุ่นในยุคโชวะ

นิโคลัส เคจ (Nicolas Cage) : เล่นหนังใช้หนี้ ราชาหนังเกรดบี