Post on 21/02/2019

นาตาลี พอร์ตแมน “ฉันปรารถนาเป็นคนฉลาดมากกว่าเป็นดารา”

ว่ากันตามตรง น้อยครั้งที่เราจะเห็นดาราเด็กหน้าใหม่ แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกแล้วได้รับความนิยมแบบถล่มทลาย

แต่ นาตาลี พอร์ตแมน ทำได้

เพียงแสดงหนังเรื่องแรก Léon: The Professional (1994) ในบท “มาทิลดา” เด็กสาวผู้ตกกระไดพลอยโจนมาอยู่กับนักฆ่ามืออาชีพ “ลีออง” เธอก็กลายเป็นที่จับตามองในวงการ และเข้าไปอยู่ในใจคนดูทุกคน

Léon เป็นเรื่องราวของคนสองคนที่ไม่มีความสุข แต่พวกเขามีความสุขมากๆ เวลาอยู่ด้วยกัน เพราะทั้งคู่ต่างมอบความเป็นเพื่อนแก่กัน ห่วงใยกัน และดูแลซึ่งกันและกัน ซึ่งนั่นเป็นความรักบริสุทธิ์โดยไม่มีเรื่องเพศมาเกี่ยวข้อง”

จากเด็กสาวที่เกิดในกรุงเยรูซาเลม ประเทศอิสราเอล ก่อนจะย้ายตามครอบครัวเพราะภัยสงครามมาอยู่เมืองนิว ยอร์ก สหรัฐอเมริกา เส้นทางชีวิตการแสดงของ นาตาลี พอร์ตแมน ก็เริ่มต้นขึ้นเมื่ออายุเพียง 11 ปีเท่านั้น

หลังเป็นที่รู้จักจาก Léon พอร์ตแมนเริ่มสั่งสมประสบการณ์การแสดงจากภาพยนตร์ดังมากมาย ทั้ง Heat (1995), Beautiful Girls (1996), Everyone Says I Love You (1996), Mars Attacks! (1996) รวมไปถึงการมีโอกาสร่วมแสดงในภาพยนตร์มหากาพย์สงครามดวงดาว Star Wars ในบท “แพดเม่ อมิดาล่า” ราชินีแห่งนาบู ซึ่งเป็นบทบาทสำคัญในไตรภาคช่วงแรกของหนังชุดนี้

ทั้งนี้ มีรายงานว่าเธอไม่รู้สึกตื่นเต้นกับการแสดง Star Wars สักเท่าไหร่ เนื่องจากเดิมทีเธออพยพจากอิสราเอลมายังสหรัฐฯ เพื่อหนีภัยสงคราม ทำให้เธอใกล้ชิดกับสงครามในชีวิตจริงมากกว่าสงครามอวกาศ หนำซ้ำเธอยังไม่ยอมไปงานรับปฐมทัศน์ Star Wars Episode I: The Phantom Menace (1999) เพื่ออ่านหนังสือสอบจนคว้าเกรด A ล้วนทุกวิชาอีกด้วย

ต่อมาเธอมีผลงาน Closer (2004) จนมีโอกาสเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก ก่อนจะคว้ารางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมตัวแรกในชีวิตจาก Black Swan (2010) และในปี 2017 พอร์ตแมนก็เกือบได้รางวัลออสการ์มานอนกอดอีกตัวจากบท “แจ็กเกอลีน เคนเนดี” ใน Jackie (2016) อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง ผู้ต้องรับมือกับความโศกเศร้าจากเหตุการณ์ลอบสังหารประธานาธิบดี จอห์น เอฟ. เคนเนดี

ใครก็ตามที่มาพร้อมกับเรื่องราวที่ดูเป็นเทพนิยายที่สุดถือเป็นผู้ชนะ มันไม่เกี่ยวกับว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่แจ็กกี้มาพร้อมกับสิ่งที่กลายเป็นภาพจำไปอีกนานแสนนาน ถือเป็นความชาญฉลาดและค่อนข้างสตรีนิยมทีเดียวที่เธอลุกขึ้นมาแล้วบอกว่า ‘ฉันนี่แหละคือผู้สร้างตำนานของตัวเอง ไม่ใช่คนอื่น’ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทุกวันนี้ ใครๆ ก็ทำกัน” เธอเคยให้สัมภาษณ์ถึงการแสดงหนังเรื่องนี้

ถึงแม้จะเป็นนักแสดงมาตั้งแต่เด็ก แต่สิ่งหนึ่งที่พอร์ตแมนไม่ละทิ้งก็คือการเรียน เธอให้ความสำคัญกับการศึกษามาเป็นอันดับหนึ่งเสมอ นับเป็นความภาคภูมิใจที่เธอพูดอยู่เสมอว่า อยากเป็นต้นแบบของคนรุ่นใหม่ที่ประสบผลสำเร็จทั้งทางการเรียนและการทำงานไปพร้อมกัน

ฉันจะไปเรียนโดยไม่สนใจว่าสิ่งนั้นจะทำลายอาชีพของฉัน เพราะฉันปรารถนาเป็นคนฉลาดมากกว่าเป็นดารา”

เธอบอกว่า ตนเองมิได้รักการศึกษา (studying) และเกลียดการศึกษาด้วยซ้ำ แต่เธอรักการเรียนรู้ (learning) มากกว่า เพราะการเรียนรู้นำมาซึ่งสิ่งสวยงามเสมอ

“สำหรับฉัน การไปปาร์ตี้เป็นการเรียนรู้ประสบการณ์เทียบเท่ากับการนั่งเรียนในห้องเลคเชอร์ เธอกล่าว “โอเค ฉันอาจไม่ได้ไปปาร์ตี้โรงเรียนมัธยมฯ บ่อยครั้ง แต่ฉันก็ไม่ได้แตะบ้องกัญชาจนกระทั่งช่วงอายุ 20 และฉันก็ไม่เคยเมาภาพตัดจนกระทั่งเข้ามหาวิทยาลัย ซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องดี”

ความฉลาดของเธอ หากวัดด้วยจาก IQ (Intelligence Quotient) พอร์ตแมนมีตัวเลขสูงถึง 140 พิสูจน์ได้จากการจบคณะจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด แถมสมัยเรียนยังสมัครเข้าเป็นผู้ช่วยนักวิจัยในห้องปฏิบัติการทางจิตวิทยา และเคยตีพิมพ์เอกสารวิจัยในวารสารทางวิทยาศาสตร์อีกด้วย ไม่แปลกใจที่ทางมหาวิทยาลัยจึงเชิญเธอไปพูดปาฐกถาเพื่อถ่ายทอดประสบการณ์และความคิดเสมอ

นอกจากผลงานด้านการแสดง พอร์ตแมนยังเป็นคนชอบช่วยเหลือสังคมเป็นประจำ ในปี 2003 เธอยังเคยเป็น “ทูตแห่งความหวัง” (Ambassador of Hope) ขององค์กร FINCA องค์กรนานาชาติที่ให้การช่วยเหลือทางด้านการเงินแก่ครอบครัวยากไร้เพื่อนำไปใช้สร้างอาชีพ และพัฒนาความเป็นอยู่

ล่าสุดนาตาลี พอร์ตแมน กำลังจะมีผลงานภาพยนตร์ดรามา Vox Lux (2018) เรื่องราวชีวิตในสองทศวรรษของ “เซเลส” เด็กสาวที่เปลี่ยนชีวิตตัวเองหลังจากที่รอดชีวิตมาจากโศกนาฏกรรมกราดยิงในโรงเรียนอันสะเทือนขวัญประชาชนทั้งประเทศ สู่การเป็นป๊อปสตาร์ระดับโลก

ฉันคิดว่าหนังเป็นแค่การสะท้อนถึงสภาพสังคมที่เป็นอยู่มากกว่าการส่งสารบางอย่างให้กับคนดู ทุกคนมีความสามารถในการตีความอยู่แล้ว และฉันก็หวังว่าพวกเขาจะเดินออกจากโรงภาพยนตร์ไปพร้อมความคิดเห็นที่แตกต่างกัน เพราะมันจะทำให้เกิดการสื่อสารพูดคุยเกี่ยวกับตัวหนัง” ประเด็นที่ว่าเหตุการณ์ยิงกราดภายในโรงเรียนที่กลายเป็นประเด็นหลักในสหรัฐฯ อยู่ช่วงหนึ่ง เช่นเดียวกับชีวิตประเด็นชีวิตตัวละครเซเลสที่พลิกจากเหยื่ออาชญากรรม สู่นักร้องป๊อปสตาร์

เราคุ้นเคยกับการเห็นดาราที่มีชื่อเสียงพบกับจุดตกต่ำของอาชีพ ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องแต่งในภาพยนตร์หรือเรื่องจริง ดังนั้นจินตนาการของคุณก็จะเติมเต็มช่องว่างเหล่านั้นด้วยตัวของมันเอง เราไม่จำเป็นต้องทำให้คุณเห็นภาพเพื่อทำให้คุณเข้าใจได้ว่าเธอเป็นแบบนั้นได้อย่างไร มันเป็นวิธีที่ทำให้คนดูมีส่วนร่วมกับภาพยนตร์”

และไม่เพียงแค่การแสดง หนังเรื่องนี้จะได้เห็นพอร์ตแมนโชว์ความสามารถทางการร้องเพลงด้วย หลังจากที่เคยเห็นเธอร้องแรปกับ The Lonely Island ในคลิป Natalie’s Rap 2.0 และเคยเต้นบัลเลต์ใน Black Swan

ที่สำคัญ เพลงประกอบของ Vox Lux ยังได้นักร้อง/นักแต่งเพลงคุณภาพอย่าง เซีย (Sia) มาทำเพลงให้ด้วย

“ความสำเร็จของหนังเรื่องนี้ขึ้นอยู่กับเพลงป็อป และแน่นอนว่าเพลงก็เข้ากับอารมณ์หนังมากๆ”

ความสามารถอันล้นเหลือของเธอ และการวางตัวเป็นนักแสดงที่ดี ไม่ผิดนักที่จะใครต่อใครจะหลงรักเธอตั้งแต่สาวน้อย “มาทิลดา” จวบจนถึงวันนี้

 

ที่มา


Writer

ผู้เขียนเนื้อหาศิลปวัฒนธรรม และอะไรก็ตามที่เป็นความบันเทิง

Related

โรนัลด์ เพเรลแมน เจ้าของ Marvel ยุคฟองสบู่ก่อนล้มละลายปลาย 90

‘My Hero’ เพลงสำหรับฮีโร่ (คนธรรมดา) ที่ เดฟ โกรห์ล มอบให้หมอสู้โควิด โดยมีแรงบันดาลใจมาจาก เคิร์ท โคเบน

[5] ชาร์ลี พาร์คเกอร์ อัจฉริยะดนตรีผู้ใช้ชีวิตอย่างบ้าคลั่ง: วาระสุดท้ายของเบิร์ด

ไมเคิล แจ็กสัน 10 ปีแห่งการจากไป ของ ‘King of Pop’ ผู้มีหัวใจเยาว์วัยตลอดกาล

จู จีฮุน: เจ้าชายเย็นชา อดีตเคยติดยา สู่ว่าที่ราชาที่ไม่ทิ้งประชาชนใน Kingdom

ฟรีด้า คาห์โล: สตรีที่เล่าชีวิตแสนเจ็บปวดผ่านงานศิลปะ

โคดี้ ลี แชมป์ตาบอด ออทิสติกแห่งเวที America’s Got Talent กับความฝันที่จะเป็นร็อคสตาร์ที่มีแม่คอยผลักดันให้สำเร็จ

Chanel No.5 น้ำหอมที่ โคโค ชาแนล ได้มาจากกลิ่นตัวผู้หญิง