Post on 16/01/2020

รีวิวคอนเสิร์ต บอน อีแวร์ ศิลปินโฟล์กทรอนิก้า กับวันที่ออกจากป่าพร้อมกับของแปลกอันร่วมสมัย

จบไปแล้วสำหรับคอนเสิร์ตเต็มรูปแบบครั้งแรกในประเทศไทยของศิลปินเจ้าของรางวัลแกรมมี่ อวอร์ดส์ อย่าง จัสติน เวอร์นอน นักร้องนักแต่งเพลงมากความสามารถ หรือที่ทุกคนรู้จักเขาในชื่อโปรเจกต์บอน อีแวร์” (Bon Iver)

บอน อีแวร์ เพิ่งจะมีสตูดิโออัลบั้มชุดที่สี่ i,i ปล่อยออกมาเมื่อปลายปี 2019 แน่นอนงานนี้จัสตินกับผองเพื่อนก็ไม่รอช้าที่จะหอบเพลงจากอัลบั้มใหม่ชุดนี้มามอบให้แฟนเพลงชาวไทย

โชว์เริ่มเวลาประมาณสองทุ่มตรงและลากยาวไปถึงเกือบสี่ทุ่ม เรียกได้ว่ากว่าสองชั่วโมง บอน อีแวร์ โชว์เพลงจากอัลบั้มใหม่และเก่ากว่า 22 เพลง ซึ่งช่วงแรกจะเริ่มที่เพลง ‘Perth’ ผลงานจากอัลบั้มชุดที่สองก่อนจะมีการเปิดเทปของเพลง ‘iMi’ เพื่อส่งเข้าสองเพลงจากอัลบั้มใหม่ ‘We’ และ ‘Holyfields,’

บอน อีแวร์ ชวนทุกคนย้อนความหลังไปกับเพลงจากอัลบั้มชุดแรก ‘Lump Sum’ ก่อนจะส่งต่ออารมณ์ด้วยเสียงกีตาร์สนุก ๆ จากเพลง ‘666 ʇ’ และปิดท้ายช่วงนี้ด้วยโชว์การร้องทอล์กบ็อกซ์เท่ ๆ ในเพลง ‘715 – CREEKS’

       นอกจากนี้อัลบั้ม i,i ชุดล่าสุดของบอน อีแวร์ ก็ถูกเสนอชื่อเข้าชิงอัลบั้มยอดเยี่ยมของแกรมมี่ อวอร์ดส ในปี 2020 ด้วย ไม่แปลกที่เขาจะภูมิใจนำเสนอเพลงเหล่านี้ให้แฟนเพลงชาวไทยได้ฟังกันแบบเต็มอิ่มชนิดที่เรียกว่ามายกชุด เริ่มที่ ‘U (Man Like)’, ‘Jelmore’, ‘Faith’, ‘Marion’, ‘Salem’ และ ‘Hey, Ma’

ซึ่งต่อมาในช่วงท้าย บอน อีแวร์ ก็ทยอยเล่นเพลงคุณภาพกระหน่ำใส่แฟน ๆ ต่อเนื่อง เริ่มที่สองเพลงดังจากอัลบั้ม For Emma, Forever Ago อย่าง ‘Creature Fear’ และเพลงโคตรฮิตอย่าง ‘Skinny Love’

บอน อีแวร์ ปิดท้ายโชว์ในครั้งนี้ด้วยเพลง ‘____45_____’, ’33 “GOD”’, ‘Sh’Diah’ และ ‘Naeem’ ก่อนจะลาไปด้วยสามเพลงช่วง encore อย่าง ‘Blood Bank’, ‘Holocene’ และ ‘RABi’

set-up ในโชว์นี้ของพี่หมีจากวิสคอนซิน มาแบบแปลก ๆ สมคำร่ำลือ เขามาพร้อมกับนักดนตรีอีกห้าชีวิตที่มีความเป็น multi instrumentalists ในตัว คุณจะสังเกตได้ว่าทุกคนล้วนทำหน้าที่มากกว่าหนึ่งอย่างเสมอ จากมือคีย์บอร์ดสักพักโดดไปเล่นกีตาร์ มือแซกโซโฟน ก้าวไปหยิบเบสมาดีด หรือแม้กระทั่งตัวจัสตินที่ดีดกีตาร์อยู่ดี ๆ ก็ไปจิ้มคีย์บอร์ดเล่นซะอย่างงั้น นอกจากนี้ทุกคนสามารถร้องประสานได้ด้วย ซึ่งนี่น่าจะเป็นโชว์การแสดงสดที่มีไลน์มากที่สุดในช่วงหลายปีมานี้ หากไม่นับวงที่มี format แบบออร์เคสตราหรือบิ๊กแบนด์

ดนตรีของ บอน อีแวร์ มีไลน์ที่หลากหลาย โดยเฉพาะเสียงสังเคราะห์และเสียงกลอง แม้รายละเอียดของเพลงจะดูอัดแน่นมาก ๆ จนฟังค่อนข้างยากมาก แต่ส่วนตัวผมว่ามันเป็นความแปลกที่แฝงคุณภาพครับ ฮาร์โมนีและเมโลดี้ในเพลงของเขาจับทางยากซะจนทำเราอดคิดไม่ได้ว่าคนเราคิดอะไรแปลก ๆ แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?” อีกมุมหนึ่งมันคือความกล้าหาญชาญชัยที่อยากจะแตกต่างนั่นเอง สมกับที่พี่แกหนีไปทำเพลงในป่าตั้งนาน

อีกหนึ่งสิ่งที่ผมชอบสำหรับโชว์นี้คือการใช้กลองสองชุดตีในหนึ่งเพลง ซึ่งวงทำออกมาได้สร้างสรรค์และน่าสนใจมาก หากคุณมองลึกลงไปในรายละเอียดจะเห็นได้ว่าเหตุผลที่เขาเลือกใช้กลองสองชุด เพราะต้องการให้มือกลองอีกคนคอยเติมเสียงในจังหวะที่มือกลองหลักทำไม่ได้นั่นเอง สามารถสังเกตได้ง่าย ๆ ตอนที่มือกลองคนแรกใช้ไม้ Timpani stick คอยตีกลองทอมให้เสียงออกมานวล ๆ ส่วนอีกคนใช้ rute drum stick ตีที่สแนร์ตลอดเวลาเพื่อให้เสียงออกมามีความกระด้างไม่เป็นเม็ด ซึ่งเหมาะกับดนตรีโฟล์กแบบนี้ พูดง่าย ๆ คือมือกลองคนที่สองทำหน้าที่เหมือนเป็นมือเพอร์คัสชั่นโดยใช้เสียงกลองชุดใน set-up ที่ต่างออกไป ทั้งหมดนี้มันไม่ใช่การแย่งกันตี แต่เป็นการช่วยกันเติมเต็มภาคริทึ่มเซ็คชั่นให้สมบูรณ์

ทิ้งท้ายคอนเสิร์ต บอน อีแวร์ ในครั้งนี้ ภาพรวมที่ออกมาดีงามแบบแปลกๆทั้งเรื่องวิชวลและซาวนด์ และโดยเฉพาะเรื่องของเสียง เพราะฮาร์โมนีในดนตรีที่ออกมาของพี่แกมันล้ำขึ้นเรื่อย ๆ และนี่คือโชว์ที่เต็มไปด้วยฮาร์โมนีที่แฝงริทึ่มมิกแปลกๆ มากมายให้ค้นหา ถ้าจะให้หาคำนิยามสั้น ๆ ของโชว์นี้ก็น่าจะเป็นสุ้มเสียงแบบอะคูสติกที่ลงตัวกับความร่วมสมัยในโลกปัจจุบัน


นักดนตรี, นักวิจารณ์ดนตรี บัณฑิตดนตรีจากรั้วศิลปากร หลังฝึกปรือกีตาร์แจ๊สอยู่หลายปี ปัจจุบันเขาหันมาสนุกกับงานเขียนด้านดนตรี, กีฬา และ กินเที่ยว

Related

แฮงค์ โจนส์ นักเปียโนบ็อพผู้รักษาสำเนียงสวิง

ทดลองขับ Nissan Leaf ขึ้นยอดดอยอินทนนท์ ยานยนต์แห่งอนาคตที่ใช้งานได้จริง

รีวิวคอนเสิร์ต Alvvays ค่ำคืนแห่งความฝันของวงดนตรีอินดี้ป๊อป ที่ทั้งเท่ น่ารัก หวาน และมัน ครบ จบในคืนเดียว

ชายกลาง เดอะมิวสิคัล สื่อ “น้ำเน่า” ไร้สาระหรือปลอบโยนจิตใจ

บทวิเคราะห์ภาพยนตร์ Parasite ชนชั้นที่ต่าง ใครกันแน่ที่เป็นปรสิต?

รีวิวคอนเสิร์ต Noel Gallagher’s High Flying Birds ถึงไม่กลับไปรวมวง แต่จัดเต็มเพลง Oasis เกือบสิบเพลง แถมเด็ด ๆ อีกเพียบ!

รีวิว หัวหิน อินเตอร์เนชันแนล แจ๊ส เฟสติวัล 2019 มหกรรมดนตรีที่มากกว่าแค่โชว์ริมทะเล

ตูรันด็อต โอเปราชิ้นเอกที่แสดงถึงอารยธรรมของมนุษย์ คุณค่าของโลกที่หุ่นยนต์ไม่มีวันแทนที่