Post on 11/01/2019

โจอี้ อเล็กซานเดอร์ โคตรเด็กแห่งวงการเพลงแจ๊ส ที่ขนาดตำนานยังเรียก “ฮีโร่”

       โจอี้ อเล็กซานเดอร์ หนุ่มน้อยนักเปียโนแจ๊สวัย 15 ปี ก็เหมือนกับเด็กทั่วไปที่ชอบเล่นของเล่นหรือดูหนังซูเปอร์ฮีโร่อย่างแบล็ก แพนเธอร์ แต่สิ่งที่เขาไม่เหมือนกับเด็กคนอื่นก็คือ เขาคือผู้เข้าชิงรางวัลแกรมมี่ อวอร์ดส ที่มีอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ด้วยวัยเพียง 12 และเขาคือคนที่วินสตัน มาร์ซาลิส ตำนานนักทรัมเป็ตแจ๊สเรียกว่าเป็น “ฮีโร่” ของเขา

โจอี้ เกิดเมื่อช่วงหน้าร้อนปี 2003 ในบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย พ่อและแม่ของโจอี้ไม่ใช่นักดนตรีแต่อย่างใดพวกเขาเพียงแค่ทำธุรกิจการท่องเที่ยวในบาหลีเท่านั้น แต่ด้าน เดนนี พ่อของ โจอี้ มีความหลงใหลในดนตรีแจ๊สอย่างมากและมีคอลเลคชั่นแผ่นเสียงแจ๊สนับร้อยแผ่น (ได้จากการที่เคยไปอยู่ที่สหรัฐฯ) ซึ่งเขามักจะเปิดเพลงแจ๊สเหล่านั้นให้กับ โจอี้ ฟังตั้งแต่ก่อนเขาจะลืมตาดูโลกด้วยซ้ำ

“พ่อแม่เคยเล่าให้ผมฟังว่า ตอนที่ผมยังอยู่ในท้องท่านสองคนพูดว่าการเล่นแจ๊สจะส่งผลดีต่อผมในอนาคต” โจอี้เล่าย้อนความหลังถึงการฟังดนตรีครั้งแรกของเขา

ในวัย 3 ขวบ โจอี้ ผ่านการฟังและซึมซับบทเพลงชั้นครูจากสองตำนานอย่าง หลุยส์ อาร์มสตรอง และ ธีโลเนียส มังค์ ก่อนต่อมาอีกสามปีในวัย 6 ขวบ โจอี้ จะเริ่มต้นฝึกเปียโนครั้งแรกด้วยตัวเองผ่านการฟังแผ่นเสียงของ ธีโลเนียส มังค์ และบวกกับการสอนพื้นฐานการเล่นเปียโนจากพ่อก็ยิ่งทำให้ความอัจฉริยะของโจอี้ค่อย ๆ ฉายแววออกมา

“ผมได้พบกับคีย์เปียโนและสัมผัสได้ถึงเสียงต่าง ๆ ศิลปินกลุ่มแรก ๆ ที่ผมฟังคือ หลุยส์ อาร์มสตรอง, เอลลา ฟิตเจอรัลด์ , ดุค เอลลิงตัน, ไมลส์ เดวิส หรือจอห์น โคลเทรน แต่ผมก็ไม่ได้ฟังแค่แจ๊สอย่างเดียวดนตรีแนวอื่นอย่างป๊อปผมก็ชอบ”

ต่อมาไม่กี่ปี โจอี้ เริ่มออกไปแจมตามคลับแจ๊สทั่วประเทศร่วมกับพ่อของเขา ก่อนจะได้มีโอกาสฉายเดี่ยวและเล่นโชว์ในงานใหญ่ ๆ หลายงาน จนมีคลิปความมหัศจรรย์ของเขาไปเข้าตาป๋าดันแห่งวงการแจ๊สอย่าง วินตัน มาร์ซาลิส เข้าอย่างจัง มาร์ซาลิส ไม่รอช้าชวนเด็กอัจฉริยะคนนี้มาเล่นที่ Jazz at Lincoln Centerในนิวยอร์กทันที

        ในปี 2014 ครอบครัวของโจอี้ ได้ตอบรับคำเชิญของ มาร์ซาลิส ก่อนในเวลาต่อมาสามพ่อแม่ลูกจะย้ายไปอยู่ที่นิวยอร์กศูนย์กลางแห่งดนตรีแจ๊สอย่างเต็มตัวเพื่อสนับสนุนอาชีพนักดนตรีแจ๊สของ โจอี้

โจอี้ มีพัฒนาการณ์ที่ก้าวกระโดด การบรรเลงของเขาที่เต็มไปด้วยพรสวรรค์ราวกับว่าเป็นยอดนักเปียโนแจ๊สกลับชาติมาเกิดสร้างความตื่นตัวให้กับคนทั้งวงการดนตรี ทุกคนล้วนต่างตั้งคำถามเป็นเสียงเดียวว่า “นี่คือการเล่นของเด็กอายุ 11 จริงๆ เหรอ”

โจอี้ ไม่ได้เข้าเรียนตามระบบเหมือนกับเด็กคนอื่น พ่อแม่ของเขาตัดสินใจให้ โจอี้ เรียนผ่านระบบโฮมสคูลมากกว่าจะเป็นระบบสามัญทั่วไปเพราะเชื่อว่าวิธีนี้จะไม่เป็นการหยุดพัฒนาการณ์ของ โจอี้ ให้ถอยหลังลง หลายคนอาจจะคิดว่าเบื้องหลังความเก่งกาจของโจอี้ต้องผ่านการซ้อมเป็นบ้าเป็นหลังไม่ต่ำกว่า 7-8 ชั่วโมงเป็นแน่ แต่จริง ๆ แล้วแต่ละวันเขาใช้เวลาซ้อมแค่ 2-3 ชั่วโมงเท่านั้นและเป็นการหมดไปกับการแต่งเพลงของตัวเองมากกว่าจะซ้อมแบบฝึกหัดเสียอีก

“ผมไม่ได้ซ้อมตลอดเวลาซะหน่อย ผมก็ทำเหมือนกับเด็กคนอื่น ทำในสิ่งที่อยากทำ ทำในสิ่งที่ชอบที่จะทำ เช่น เล่นเกมส์ในไอแพด หรือ ดูหนัง แล้วก็เรียนออนไลน์ จริง ๆ ผมชอบเล่นกับลูกหมาของผมมากมันชื่อว่าดีเซล”

       ด้านพ่อและแม่ของโจอี้ ก็เคยออกมาให้สัมภาษณ์ว่าพวกเขาไม่เคยคิดว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนนี้จะมาไกลถึงขนาดนี้ “เราปล่อยให้มันเป็นไปอย่างที่ควรจะเป็น พวกเราไม่เคยคาดหวังอะไรจากตัวเขาเลย”

โจอี้ ตอกย้ำความเป็นโคตรเด็กด้วยการมีชื่อเข้าชิงแกรมมี อวอร์ดส ในปี 2016-2017 ในสาขาอัลบั้มยอดเยี่ยมและสาขาโซโล่ยอดเยี่ยมจากบทเพลงชั้นครูของจอห์น โคลเทรนอย่าง “Giant Steps” และ “Countdown” พร้อมทั้งยังสร้างประวัติกลายเป็นคนที่มีอายุน้อยที่สุดที่มีชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี อวอร์ดส ด้วยวัยเพียง 12 ปี เท่านั้น

“คนที่ฟังแจ๊สส่วนใหญ่มักจะบอกว่ามันฟังยาก และยากที่จะเข้าใจ แต่แจ๊สมันไม่ใช่แบบนั้นเสมอไป เมื่อคุณฟังผลงานของมังค์ คุณจะสัมผัสได้ถึงความสนุกและจังหวะ หลายคนบอกว่าแจ๊สเป็นดนตรีที่เล่นยากใช่มันยากจริง แต่มันก็สนุก”

แจ๊สคือการหาเอกลักษณ์และเสียงของตัวเองให้เจอ น้อยคนนักที่ทำออกมาให้เป็นที่ยอมรับได้ ซึ่งอาจจะมีคนทำได้ แต่เชื่อว่าไม่ใช่ในวัย 15 ปี เหมือนเด็กคนนี้อย่างแน่นอน

“ทั้งหมดของดนตรีแจ๊สคือความอิสระ ความอิสระที่เป็นตัวของตัวเอง ผมรักที่จะอิมโพรไวซ์ และแจ๊สคือการอิมโพรไวซ์”

โจอี้ กับไอดอลของเขา เฮอร์บี้ แฮนค็อก

       โจอี้ ร่วมเล่นกับยอดนักดนตรีระดับท็อปของวงการมากมายทั้ง คริส พอเตอร์, เอสเปอรันซา สปัลดิง, ชิค คอเรีย, เอริค ฮาร์แลน, โจชัว เรดแมน รวมถึงไอดอลของเขาอย่าง เฮอร์บี้ แฮนค็อก และ วินสตัน มาร์ซาลิส ทุกคนล้วนแต่ทึ่งในความสามารถของเด็กคนนี้ไม่ต่างกับคนฟังเลย

“คุณไม่มีทางนึกออกหรอก ว่าจะไม่มีใครคนไหนที่สามารถเล่นได้แบบเขาตอนอายุเท่านั้น ผมรักทุกอย่างที่เขาเล่น จังหวะของเขา ความมั่นใจ หรือความเข้าใจในดนตรี” วินสตัน มาร์ซาลิส

ด้าน เจสัน โอเลน โปรดิวเซอร์ของ โจอี้ ในอัลบั้มแรกก็ได้ออกมาสัมภาษณ์ยกย่อง โจอี้ เช่นกัน

“กรณีของโจอี้ คือเคสพิเศษสุด ผมไม่คิดว่าเราเคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเขาไม่ได้มีความเป็นนักดนตรีด้วยซ้ำ เราไม่รู้ว่าโตขึ้นเขาจะเป็นอย่างไรแต่ตอนนี้เขาพร้อมที่จะเป็นผู้นำวงการแล้ว”

โจอี้ ถือเป็นนักดนตรีที่สร้างอัตลักษณ์ที่แตกต่างจากคนอื่น ท่ามกลางยุคที่สื่อการสอนแจ๊สมีมากมายและเป็นระบบ ที่น่าสนใจกว่านั้น คือทุกคนเรียนเหมือนกัน ตำราเล่มเดียวกัน ชุดความคิดเดียวกัน โจอี้ เปรียบกับเป็นผลไม้ป่าที่รสชาติไม่เหมือนใคร

“ตัวผมเองมีเส้นทางไม่เหมือนกับใครหลายคน ที่มีการเรียนแจ๊สในเชิงทฤษฏี  ผมไม่ได้เรียนแจ๊สจากในมหาวิทยาลัย หรือมีคนมาสอนผม ผมเรียนรู้แจ๊สจากการฟัง ผมรักที่จะฟัง ฟังคนอื่นเล่น ฟังซึ่งกันและกัน ร่วมสนุกกับมัน ทั้งบนเวทีหรือเวลาซ้อม นี่คือการเรียนรู้แจ๊สในแบบของผม ในการเล่นทุกครั้งของผมมันต้องดีขึ้นทุกครั้งที่แสดง เพราะแจ๊สคือการเรียนรู้”

       โจอี้ หลุดทุกข้อจำกัดของความเป็นไปได้ทั้งหมด อินโดนิเซียห่างจากศูนย์กลางของวงการแจ๊สอย่างนิวยอร์กกว่าหมื่น ๆ ไมล์ แต่เขาก็แสดงให้เราเห็นแล้วว่าคุณเป็นสุดยอดได้ถ้าลงมือทำในสิ่งที่รัก สำหรับความสำเร็จทั้งหมด โจอี้ ให้เครดิตกับความ “ศรัทธา” ที่เขามีให้กับดนตรีของตัวเอง

“คุณไม่สามารถตัดศรัทธาออกจากดนตรีของผมได้ เพราะผมต้องการเชื่อในดนตรีของผมและตัวผมเอง ผมดีใจมาก ๆ ที่คนรอบตัวต้องการมาเล่นร่วมกับผม และสำหรับคนที่ฟังดนตรีของผม ผมคิดว่ามันสำคัญมากที่คุณจะต้องมีศรัทธา เพราะผมใช้ศรัทธาในดนตรีและการใช้ชีวิต”

ปัจจุบัน โจอี้ ถูกยกให้เป็นนักดนตรีเด็กอัจฉริยะของโลกและตอนนี้เขามีสตูดิโออัลบั้มของตัวเองออกมาแล้วถึงสี่ชุดด้วยกัน และกำลังเดินหน้าเพื่อจะก้าวขึ้นไปเป็นตำนานในอนาคต

“ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นพวกเด็กพรสวรรค์ขั้นเทพอะไรพวกนั้น ผมอยากให้คนสนใจในดนตรีของผมมากกว่าจะสนว่าผมคือใคร” โจอี้ อเล็กซานเดอร์

 

ที่มา : https://www.sandiegouniontribune.com/entertainment/music/sd-et-music-joey-alexander-20180421-story.html

http://time.com/collection-post/4518781/joey-alexander-next-generation-leaders/

https://www.nytimes.com/2015/05/13/arts/music/joey-alexander-an-11-year-old-jazz-sensation-who-hardly-clears-the-pianos-sightlines.html


นักดนตรี, นักวิจารณ์ดนตรี บัณฑิตดนตรีจากรั้วศิลปากร หลังฝึกปรือกีตาร์แจ๊สอยู่หลายปี ปัจจุบันเขาหันมาสนุกกับงานเขียนด้านดนตรี, กีฬา และ กินเที่ยว