Post on 19/07/2019

MA: “ความซ่า” คือหายนะของวัยรุ่น

แม็กกี (แสดงโดย ไดอานา ซิลเวอร์ส) และแก๊งเพื่อนของเธอก็แค่อยากจะสังสรรค์ด้วยการกระดกสิ่งมึนเมากันสักกรึ๊บ แต่ปัญหามีเพียงอย่างเดียวคือพวกเธออายุไม่ถึงเกณฑ์ที่จะซื้อแอลกอฮอล์ได้ จึงต้องสลับกันไปยืนหน้าร้านขายของชำเพื่อไหว้วานให้ผู้ใหญ่สักคนเข้าไปซื้อให้

คนแล้วคนเล่าเดินผ่านไปอย่างไม่ใยดี มีเพียงสาวใหญ่ ซูแอนน์ (ออคตาเวีย สเปนเซอร์) ที่ยอมเข้าไปช่วยซื้อออกมาให้ แถมยังมีออพชันเสริมชวนกลุ่มวัยรุ่นมาปาร์ตี้แบบสุดเหวี่ยงกันต่อที่ชั้นใต้ดินบ้านของเธออีกต่างหาก

มองดูเผิน ๆ นี่คงเป็นโอกาสที่ดีสำหรับพวกหนุ่มสาวที่จะมีพื้นที่สำหรับรื่นเริงได้อย่างไม่ต้องกลัวใคร ทั้งกฎหมาย พ่อแม่ หรือสังคมภายนอก แต่ในทางกลับกันมันก็เป็นสถานการณ์ที่น่าขนลุกอยู่ ถ้านึกดูดี ๆ ว่ามีสาเหตุอะไรบ้างที่ทำให้คนแปลกหน้าชักชวนคนอื่นมาดื่มกันที่บ้านอย่างไร้เหตุผลแบบนี้

กฎของการปาร์ตี้ที่นี่ ทุกคนจะต้องเรียกซูแอนน์ว่า “มา” และห้ามขึ้นไปบนชั้นสองของบ้านโดยเด็ดขาด หนุ่มสาวจากหลายสถานที่หลั่งไหลกันมาสนุกกันที่บาร์ชั้นใต้ดินของมาจนเธอกลายเป็น “ตัวแม่แห่งการปาร์ตี้” ที่ขาเมาวัยเยาว์ทุกคนต่างก็ชื่นชอบ

แต่ถึงอย่างนั้นงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา เพราะทุกคนก็ต้องมีเวลาใช้ชีวิตส่วนตัวไปทำอย่างอื่น ผิดกับมาที่ยังคงจมจ่อมอยู่กับความบันเทิงยามค่ำคืนที่มีวัยรุ่นเหล่านี้มาช่วยเติมเต็มคืนวันอันเปลี่ยวเหงา จนเธอเริ่มเรียกร้องให้พวกนักเรียนกลับมาสังสรรค์ที่บ้านเธออีก ปาร์ตี้อาทิตย์ละครั้ง หรือเดือนละครั้ง

แต่สำหรับมานั้นมันไม่พอ! เธอต้องการให้พวกเขาปาร์ตี้ทุกวันและเมากับมาให้หลุดโลกทุกคืน!

มาค่อย ๆ คืบคลานเข้ามารุกรานพื้นที่ชีวิตของทุกคน ทั้งโทรจิก ส่งข้อความหารัว ๆ ไม่เว้นแม้แต่ตามไปถึงบ้าน จนพวกเด็ก ๆ เริ่มหวาดระแวง และเกิดการ “แบนมา” ขึ้นในกลุ่มนักเรียน โดยมีหัวโจกคือ เฮลีย์ (แม็คคาลีย์ มิลเลอร์) ที่สาปส่งมาด้วยการด่าสาดเสียเทเสีย ป่าวประกาศให้ทุกคนเลิกติดต่อหรือเลิกไปปาร์ตี้ที่บ้านของเธอ

แต่ถ้าคุณคิดว่าแค่ “การแบน” จะทำอะไรมาได้ล่ะก็… คุณคิดผิด เพราะเธอยังโรคจิตได้มากกว่านั้น ทุกคำด่าว่าจากวัยรุ่นพวกนั้นถูกเก็บเอาไว้ในใจ และเธอกำลังรอที่จะได้ชำระในเร็ววัน

บ้านชั้นสองของมา คือสถานที่กักเก็บความลับที่ซ่อนเร้นอยู่ในตัวตนของเธอไว้มากมายมหาศาล ช่วงเวลาวัยรุ่นของมาเต็มไปด้วยแผลเก่าเกี่ยวกับเพื่อน ด้วยความเป็นคนเก็บตัว เข้าสังคมไม่เก่ง เรื่องถูกกลั่นแกล้ง และถูกแบน จึงเป็นเหมือนฉากหนึ่งในชีวิตที่จำใจต้องเผชิญอย่างเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งการกระทำของแก๊งแมกกีและเฮลีย์ก็ได้สะท้อนภาพพวกเพื่อนในช่วงเวลานั้นของเธอออกมาราวกับซ้อนทับกัน

ชีวิตที่ขาดแคลนบางอย่าง มาจึงต้องไขว่คว้าหาอะไรอีกอย่างเพื่อมาเติมเต็มช่องว่างที่ขาดหายไป การปาร์ตี้ที่เปรียบเสมือนสัญลักษณ์หนึ่งของช่วงชีวิตวัยรุ่นที่เต็มไปด้วยสีสันและมิตรภาพ จึงเป็นดั่งตัวอุดรอยรั่วในใจ และทดแทนคืนวันเก่า ๆ อันเลวร้ายของเธอที่เคยแตกสลายไม่มีชิ้นดี

“มา” เป็นชื่อที่เรียกสั้น ๆ ย่อจากคำว่า Mother ที่แปลว่า “แม่” หรือก็คือ ซูแอนน์แทนตัวเองเป็น “ตัวแม่” ที่พยายามจะเป็นจุดศูนย์กลางของเหล่านักเรียนสายปาร์ตี้ การจัดเตรียมตกแต่งห้อง เตรียมเครื่องดื่มและกับแกล้มมาให้ฟรี ๆ สำหรับคนทั่วคงไม่มีใครยอมทำอะไรอย่างนี้ให้คนไม่รู้จักแบบไม่หวังผลตอบแทน แต่สำหรับมา นั่นคงเป็นความรู้สึกของการถูกยอมรับจากคนอื่นที่เคยโหยหามาตลอดทั้งชีวิตของเธอ

เมื่อความหวังเดียวในการมีตัวตนถูกทำลายลง บ้านที่เคยใช้เป็นที่สังสรรค์จึงแปรสภาพเป็นอย่างอื่นที่ “ร้าย” ขึ้นกว่านั้น

ฉากบ้านของมาที่ตั้งอยู่ในเขตชานเมือง ไกลจากความวุ่นวายก็เป็นเครื่องหมายของการหนีจากโลก เหมาะสำหรับการลักลอบปาร์ตี้ของกลุ่มวัยรุ่น และแน่นอนว่าเมื่อห่างไกลผู้คน ความวังเวงจึงยิ่งดึงความหวาดระแวงของคนดูออกมาได้ดี โดยเฉพาะเมื่อเลือกเล่าเรื่องโดยใช้ฉากห้องใต้ดิน ก็ปั่นประสาทคนดูได้ด้วยความแคบ รูปทรงของห้องที่ไม่ชัดเจน และแสงไฟสลัวยามค่ำคืน ที่ยิ่งมืดมิด ปราศจากแสงจันทร์และแสงดาวส่งลงมา ก็ยิ่งทำให้แสงไฟในห้องสีเข้มข้นแจ่มชัด จนเร่งเร้าความรู้สึกตื่นเต้น และตื่นตระหนกออกมาได้ในแต่ละเหตุการณ์

เรื่องราวของมากำลังบอกเราว่าความบ้าดีเดือดของวัยรุ่น บางครั้งก็นำพาหายนะมาสู่ตัวเอง

ถ้าเป็นคุณ คุณจะกล้าไปเมากันในบ้านคนแปลกหน้าไหม เป็นคำถามที่ไม่ง่าย แต่ก็ตอบไม่ยาก

แต่ในกรณีกลุ่มเพื่อนของแม็กกีคงเป็นความซ่าของวัยรุ่นที่เปี่ยมด้วยพลังและความเชื่อมั่นในตัวเอง จนเชื่อว่าตัวเองสามารถควบคุมสถานการณ์ที่คาดไม่ถึงได้ เชื่อว่าการตอบโต้ด้วยความรุนแรงจะหยุดการคุกคามของมาได้

แต่เปล่าเลย มนุษย์ไม่เคยควบคุมอะไรได้เลยแม้แต่อย่างเดียว เช่นเดียวกับห้องใต้ดินแห่งนี้ที่ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา

ด้วยรัก…จากมา

 

เรื่อง: นรมณ ดลมหัทธนะกิตติ์ (The People Junior)


The People Junior

เด็กฝึกงานผู้มีใจรักในการสร้างสรรค์คอนเทนต์

Related

รีวิวคอนเสิร์ต “คำภีร์ BLACK ร็อคสุดขั้ว” โคตรมันจนตูดแทบไม่ติดเก้าอี้

รีวิวคอนเสิร์ต LANY พัฒนาการก้าวกระโดด สนุกกว่าทุกครั้ง ดีเท่และเก่งขึ้นมาก

รีวิวคอนเสิร์ต Mumford & Sons โชว์ 10 เต็ม 10 กับความ “งดงาม” ของฮาร์โมนีที่ส่งตรงถึงใจคนดู…จะหาเพอร์เฟกต์ ได้จากที่ไหนอีก

รีวิวคอนเสิร์ต บอน อีแวร์ ศิลปินโฟล์กทรอนิก้า กับวันที่ออกจากป่าพร้อมกับของแปลกอันร่วมสมัย

ศาสตราจารย์วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ “โอกาสของชีวิต กับการให้”

รีวิวคอนเสิร์ต ชอว์น เมนเดส ครั้งที่สองในไทย “ปาดผมทีสะเทือนใจสาวทั้งฮอลล์”

แสง สี เสียง สัญญะแห่งอิสรภาพแด่ความเป็นมนุษย์ ใน “กระเบนราหู”

รีวิวบัลเลต์เรื่อง “Notre-Dame de Paris” จากคณะเครมลิน บัลเลต์: ความปรารถนาไม่เคยปราณีใคร