Post on 22/10/2021

The Beatles – While My Guitar Gently Weeps: เมื่อคนกับกีตาร์ร้องไห้ไปพร้อมกัน

บทความต่อไปนี้เป็นเรื่องราวของนักดนตรีกับกีตาร์ และสายสัมพันธ์ที่ว่าเครื่องดนตรีนั้นเป็นหนึ่งเดียวกับเจ้าของ – หากมือกีตาร์เศร้าใจ เมื่อประดับมือลงบนสาย เสียงที่ถ่ายทอดออกมานั้นก็ราวเห็นหยาดน้ำตาและได้ยินเสียงสะอื้นแผ่วเบาตามไปด้วย

‘While My Guitar Gently Weeps’ คือเพลงดังจากปลายปากกา ‘จอร์จ แฮร์ริสัน’ ที่ ‘gently weeps’ ผ่านวันเวลามามากกว่า 50 ปีโดยไม่ถูกลืม

 

เสียงกีตาร์และปรัชญาตะวันออก

จุดเริ่มต้นของ ‘กีตาร์ร้องไห้’ นั้นจะว่าเรียบง่ายก็ได้ หรือจะว่าน่าแปลกใจก็ไม่ผิด จอร์จ แฮร์ริสันเริ่มต้นหาไอเดียเขียนเพลงนี้หลังจากที่เขาและสี่เต่าทองกลับมาจากการไปเล่าเรียนศาสตร์แห่งจิตใจในประเทศอินเดีย แม้วันที่เขาบอกลา ‘มหาริชี’ อดีตอาจารย์และกลับบ้าน แฮร์ริสันก็ยังหลงเสน่ห์แนวคิดตะวันออกอยู่ไม่สร่างซา

ต้นปี 1968 แฮร์ริสันกลับไปเยี่ยมแม่ที่บ้านในวอริงตัน และได้อ่าน ‘อี้จิง’ ตำราจีนที่ว่าด้วย ‘ศาสตร์แห่งการเปลี่ยนแปลง’ ซึ่งบรรจุแนวคิดที่ต่างจากความเชื่อของโลกตะวันตก ซึ่งแฮร์ริสันเองเคยพูดไว้ว่า

“สำหรับผม หนังสือเล่มนี้มีพื้นฐานแนวคิดแบบตะวันออก ที่เชื่อว่าทุกอย่างบนโลกนี้มีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ตรงกันข้ามกับแนวคิดตะวันตก ที่มองว่าเหตุการณ์ต่าง ๆ เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ”

ด้วยแนวคิดจากตำราดังกล่าว แฮร์ริสันจึงได้ไอเดียท้าทายความสามารถของตัวเองว่า เขาจะเปิดหนังสือแบบสุ่มหน้า และเขียนเพลงขึ้นมาจากคำแรกที่มองเห็นบนแผ่นกระดาษ

ถ้อยคำที่ว่าคือ ‘gently weeps’

 

นักแต่งเพลงคนที่สามและรอยร้าวในมาสเตอร์พีซ

ความจริงที่ว่า ‘While My Guitar Gently Weeps’ อันทั้งหวานปนเศร้าเหลือร้าย เรียบง่ายทว่าทรงพลังเหลือหลายนั้นมาจากคำคำเดียวบนหน้ากระดาษ ทำให้ผู้เขียนไม่แปลกใจเลยหากจะมีใครเรียกชายคนนี้ว่าเป็นอัจฉริยะ 

แต่ในวันที่ The Beatles ยังไม่แยกวงนั้น อิทธิพลของแฮร์ริสันภายในวงก็นับว่ายังไม่เด่น เพราะสองดวงดาวที่แย่งชิงอันดับหนึ่งกันไปมาอยู่ตอนนั้นคือจอห์น เลนนอน และพอล แม็กคาร์ตนีย์ ทำให้พื้นที่เฉิดฉายของหนุ่มขรึมพูดน้อยอย่างแฮร์ริสันถูกวางตำแหน่งให้เป็น ‘นักแต่งเพลงคนที่สาม’ ที่ส่งเพลงของตนลงแผ่นแค่อัลบั้มละหนึ่งหรือสองเพลงเท่านั้น

สถานการณ์ภายในเดอะ บีเทิลส์ ระหว่างกระบวนการสร้างสรรค์ ‘อัลบั้มปกขาว’ นั้นไม่สู้ดีนัก จะด้วยการแข่งขันเรื่องดนตรี หรือด้วยความบาดหมางใจอื่นใดก็ตาม บทเพลง ‘กีตาร์ร้องไห้’ ที่ในวันนี้หลายคนยกให้เป็นผลงานขึ้นหิ้ง ในวันนั้นก็กลับเป็นสิ่งที่เต่าทองคนอื่น ๆ ไม่ได้ให้ความสนใจเท่าที่ควรไปเสียได้ ส่วนตัวแฮร์ริสันเอง หลังจากอัดเดโมเวอร์ชันเป็นเสียงหวนไห้ของกีตาร์ประสาโฟล์ก และอัดเสียงรอบแรกในวันที่ 16 สิงหาคม 1968 เจ้าตัวก็ยังไม่พอใจ จนต้องอัดเสียงใหม่ในวันที่ 5 – 6 กันยายน ปีเดียวกัน โดยเรียบเรียงมันให้แตกต่างไปจากเดโมอย่างแทบจะสิ้นเชิง

บรรยากาศภายในวงที่บึ้งตึงอารมณ์บูด ทำให้ชายหนุ่มต้องมองหาตัวช่วยที่จะมาร่วมอัดเสียง เผื่อจะทำให้บรรยากาศในการทำงานดีขึ้นมาบ้าง ซึ่งก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหน แต่เป็น ‘เอริก แคลปตัน’ มือกีตาร์เพื่อนรักนั่นเอง

“เราพยายามจะอัดเสียงกัน แต่จอห์นและพอลไม่เอาจริงเอาจังกับเพลงของผมเลย บางทีพวกเขาอาจไม่ได้เล่นมันด้วยซ้ำ คืนนั้นผมกลับบ้านแล้วคิดว่า ‘น่าเสียดายนะ’ เพราะผมรู้ว่าเพลงนั้นเป็นเพลงที่ดี

“วันถัดมาผมบึ่งไปหาเอริก แคลปตัน ถามเขาว่า ‘แกจะทำอะไรวันนี้ ทำไมไม่มาที่สตูดิโอแล้วเล่นเพลงนี้ให้ฉัน’ เขาบอก ‘ไม่เอาละ ฉันทำไม่ได้ ไม่มีใครเคยเล่นเพลงของเดอะ บีเทิลส์มาก่อน ฉันว่าคนอื่น ๆ ไม่น่าจะเอาด้วย’ แล้วผมก็บอกว่า ‘ฟังนะ นี่เพลงของฉัน และฉันอยากให้แกเล่นมันจริง ๆ’ และเมื่อเขายอมมา ทุกคนก็ทำตัวดีขึ้น พอลนั่งหน้าเปียโนแล้วพรมนิ้วเล่นอินโทรสวย ๆ ออกมาจนได้ ทุกคนตั้งใจขึ้นมาก”

ปรากฏว่าการดึงแคลปตันมาเล่นกีตาร์ให้เป็นการตัดสินใจที่ถูก เพราะสี่เต่าทองที่จ้องจะเล่นงานกันทุกขณะ กลับผ่อนคลายขึ้นอย่างประหลาดเมื่อเขาปรากฏตัวในห้องอัด หนำซ้ำจอห์น พอล และริงโก้ยังผูกมิตรกับแคลปตันจนเข้าขากันได้ดี จนหลังแยกวงเหล่าบีเทิลส์ก็มักจะชวนเพื่อนนักดนตรีคนนี้ไปร่วมแจมในงานเดี่ยวกันบ่อย ๆ

 

เมื่อฝนตกลงมา น้ำตาอาบโลก

ห้วงดนตรีในกีตาร์ร้องไห้นั้นสอดประสานเข้ากับถ้อยคำที่แฮร์ริสันร้องด้วยเสียงของตนเอง ภาษาพูดที่เป็นหนึ่งเดียวกับภาษาเพลง ทั้งยังเว้นที่ว่างให้ความเป็นนามธรรมมากพอ จึงทำให้ ‘While My Guitar Gently Weeps’ เป็นอีกเพลงจากเดอะ บีเทิลส์ที่ถูกตีความหมายไว้หลากหลาย หนึ่งในนั้นคือความสัมพันธ์ระหว่างเพลงนี้ และสถานการณ์ความเป็นไปของโลกในปี 1968 ที่ระอุด้วยไอสงคราม การประท้วง และความตายจากการลอบยิงของ ‘มาร์ติน ลูเทอร์ คิง’ นักเคลื่อนไหวคนสำคัญ

ขณะที่บางคนตีความว่าเพลงนี้เล่าถึงการปฏิเสธแนวคิด ‘รักชนะทุกอย่าง’ และการแทนที่เสียงร้องไห้ด้วยคำครวญกีตาร์ก็เป็นไปเพื่อบอกว่าที่จริงแล้ว ‘รักไม่อาจชนะอะไรเลย’ – ส่วนอีกหนึ่งความเห็นก็บอกว่าเพลงนี้บรรจุความระหองระแหงแห่งวงเดอะ บีเทิลส์เอาไว้เต็มประตู

‘While My Guitar Gently Weeps’ เป็นหนึ่งในเพลงสำคัญที่จอร์จ แฮร์ริสันหยิบมาเล่นสดบ่อย ๆ และหลังความตายของเขาในวันที่ 29 พฤศจิกายน 2001 เสียงครวญคร่ำของกีตาร์ในบทเพลงนี้ ก็กลายเป็นบทกวีที่เหล่าเพื่อนนักดนตรีต่างร้องและเล่นเพื่อระลึกถึงเขา

 

ที่มา: https://medium.com/@LucHaasbroek/while-my-guitar-gently-weeps-why-its-a-masterpiece-d71471037fb4

https://www.udiscovermusic.com/stories/while-my-guitar-gently-weeps-story-behind-song/

https://www.the-paulmccartney-project.com/song/while-my-guitar-gently-weeps/

https://www.songfacts.com/facts/the-beatles/while-my-guitar-gently-weeps

https://www.beatlesbible.com/songs/while-my-guitar-gently-weeps/

https://www.guitarworld.com/gw-archive/song-facts-beatles-while-my-guitar-gently-weeps


อ่านและเขียนเกี่ยวกับศิลปะ ดนตรี ชีวิต และแมว

Related

ไบรอัน เมย์: ‘(52665) Brianmay’ ดวงดาวนำทางชีวิต ของนักดนตรีที่ใช้ปิ๊กเป็นเหรียญหกเพนนี

แว่นวิดีโอ: ร้านขายหนังเถื่อน ผู้ส่งต่อวัฒนธรรมหนังนอกกระแสให้แก่สังคมไทย 

วิลสัน: จากโรงงานบรรจุเนื้อ สู่บริษัทผลิตอุปกรณ์กีฬาที่สร้าง ‘ลูกบอลเพื่อนรัก’ ของคนติดเกาะใน ‘Cast Away’

เชฟ ‘อันโดนี หลุยส์ อดูริซ’ เจ้าของร้าน Mugaritz ที่ได้ 2 มิชลินสตาร์และทำเมนูซูชิจาก ‘รา’ (ที่กินได้)

พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล: จากนักร้องดูโอ สู่นักแสดงโกอินเตอร์ที่ได้กระทบไหล่ 007 ใน ‘The Misfits’

Voice of Baceprot: ร็อกไปให้พระเจ้าได้ยิน วงเมทัลหญิงสวมฮิญาบที่แต่งเพลงขอพระเจ้าเล่นดนตรี

อิญญากิ โกดอย (Iñaki Godoy) เด็กชายวัย 18 ผู้กลายเป็นว่าที่เจ้าแห่งโจรสลัด ‘ลูฟี่’ จาก ‘One Piece’

Frankie Valli – Can’t Take My Eyes Off You: เบื้องหลังเพลงรักคู่ป็อปคัลเจอร์ ที่ถูกคัฟเวอร์มากกว่า 300 เวอร์ชัน