Post on 12/06/2019

Pac-Man ตัวละครเกมดัง เกิดขึ้นได้ด้วยผู้หญิง และการกิน

แพ็กแมน (Pac-Man) คือเกมที่มีกำเนิดในยุค 80s ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงจนเคยได้รับการบันทึกโดยกินเนสเวิลด์เรคคอร์ดเมื่อปี 2005 ว่าเป็นเกมตู้หยอดเหรียญที่ประสบความสำเร็จที่สุดในประวัติศาสตร์ (ซึ่งอาจจะเอามาเปรียบเทียบความสำเร็จกับเกมในยุคปัจจุบันที่มีสื่อกลางในการเล่นต่างออกไปมากได้ลำบาก)

เป้าหมายของการเล่นโดยหลัก ๆ แล้วผู้เล่นจะต้องบังคับตัวละครหลักซึ่งมีชื่อว่า “แพ็กแมน” ตามชื่อเกม มันเป็นตัวละครสีเหลืองรูปวงกลม (หรือทรงกลม แต่สมัยนั้นเกม 8 บิต แสดงภาพได้เพียงสองมิติ) ที่จะอ้าปากพะงาบ ๆ อยู่ตลอดเวลา ให้เดินไปตามเส้นทางเขาวงกตเพื่อกินคุกกี้เม็ดกลมสีเหลืองที่เรียงรายอยู่ตามทางให้หมด และต้องคอยระวังไม่ให้เดินไปชน “ผี” สีต่าง ๆ หรือถูกไล่ตามจับได้

ขณะเดียวกัน ผู้เล่นก็มีโอกาสโต้กลับเหล่าผีร้าย หากได้กินคุกกี้เพิ่มพลังซึ่งเป็นเม็ดสีเหลืองเม็ดใหญ่กว่าเม็ดอื่น ๆ แพ็คแมนก็จะกลายเป็นฝ่ายไล่ล่าผีร้ายเสียเอง แม้จะเป็นระยะเวลาเพียงสั้น ๆ ก็ตาม

เกมนี้ผลิตโดย Namco ผู้ผลิตเกมรายใหญ่จากญี่ปุ่น ซึ่งเบื้องหลังผู้ทำหน้าที่ออกแบบก็คือ โทรุ อิวาทานิ (Toru Iwatani) เขาเริ่มทำงานกับบริษัทเกมแห่งนี้ตั้งแต่ปี 1977 ตอนแรกเขาไม่ได้สนใจที่จะเป็นนักออกแบบวิดีโอเกมเลย แต่ที่ตั้งใจเข้ามาทำงานที่นี่เพราะเขาสนใจเครื่องเล่นพินบอล (ตู้เกมแบบยิงลูกบอลให้ไปชนจุดต่าง ๆ เพื่อทำคะแนนให้มากที่สุด) ซึ่งเป็นสินค้าขายดีอีกตัวของ Namco มากกว่า

ตอนนั้นเป็นยุคของเกมยานอวกาศกำจัดมนุษย์ต่างดาว มีต้นแบบเป็นเกมฮิตที่ชื่อ “Space Invaders” ซึ่งหลายผู้ผลิตพากันเอาเป็นแบบอย่าง (Namco เองก็สร้างเกมยิงมนุษย์ต่างดาวมาสู้โดยใช้ชื่อว่า Galaxian)

อิวาทานิในวัยยี่สิบต้น ๆ เมื่อต้องมารับหน้าที่ออกแบบวิดีโอเกมให้บริษัทเขาก็พยายามมองหาแนวทางอื่น ๆ ที่ไม่ซ้ำแนวทางเดิม ๆ เขายังมองกลุ่มเป้าหมายที่จะมาเป็นลูกค้าในเกมใหม่ของเขาต่างออกไป คือแทนที่จะเน้นกลุ่มนักเล่นเกมมือฉมังที่ส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชายและชอบเกมที่มีความรุนแรง (อย่างการฆ่ามนุษย์ต่างดาว) เขากลับอยากที่จะพัฒนาเกมที่ใคร ๆ ก็เล่นได้ โดยเฉพาะกับลูกค้ากลุ่มใหม่อย่าง “ผู้หญิง” และคิดว่า “การกิน” น่าจะเป็นสิ่งที่จูงใจผู้หญิงให้มาสนใจเกมของเขาได้

“ผมจำได้ว่า หลังกินอาหารจานหลักแล้ว ผู้หญิงมักจะพูดว่า [ต้องมี]ของหวานเข้าอีกทางกระเพาะหนึ่ง ผมก็เลยคิดขึ้นได้ว่า ถ้าเอาเรื่องกินมาเป็นธีมหลักมันก็น่าจะดีนะ เกมที่มีการกินเป็นศูนย์กลางน่าจะดึงดูดผู้หญิงได้ดีกว่าการฆ่ามนุษย์ต่างดาว” อิวาทานิกล่าว (NHK World)

และที่มาของตัวละครหลักก็เกี่ยวพันกับการกินอีกเช่นกัน วันหนึ่งเมื่อเขาไปนั่งกินอาหารและสั่งพิซซามาถาดหนึ่ง เมื่อเขาหยิบพิซซาขึ้นมาหนึ่งชิ้นก็ประหนึ่งเกิดดวงตาเห็นธรรม และระลึกขึ้นได้ว่าพิซซารูปวงกลมที่แหว่งไปหนึ่งชิ้นนี่แหละที่น่าจะเอาไปทำเป็นตัวละครในเกมได้

“ผมคิดไม่ตกว่าจะแสดงลักษณะการกินของตัวละครออกมาได้อย่างไร [ด้วยข้อจำกัดของเทคโนโลยีด้านกราฟิกสมัยนั้น] แต่ทันทีที่ผมได้เห็นรูปร่างที่คล้ายปากแบบพื้น ๆ บนพิซซาผมก็บอกกับตัวเองว่า ‘นี่แหละ’ นั่นคือจังหวะที่รูปร่าง [ของตัวละคร] ที่แสนโด่งดังได้ถือกำเนิดขึ้น” อิวาทานิกล่าว

เมื่อได้เค้าโครงของตัวละครมาแล้วก็ถึงคราวตั้งชื่อ และชื่อ “Pac-Man” นั้นคำว่า Pac มาจากคำว่า Pakku ซึ่งแผลงมาจากคำในภาษาญี่ปุ่นที่ออกเสียงว่า “paku paku” อีกที ซึ่งเป็นการเลียนเสียงเคี้ยวอาหารแบบคนญี่ปุ่นนั่นเอง

แต่การเดินกินคุกกี้ไปตามเขาวงกตเฉย ๆ ก็คงทำให้คนเล่นเบื่อได้ง่าย ๆ อิวาทานิจึงคิดสร้างตัวร้ายขึ้นมาเพื่อขัดขวาง แต่เขาก็ออกแบบศัตรูของผู้เล่นออกมาเป็นผีที่หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเพื่อดึงดูดผู้หญิง โดยจะค่อย ๆ เพิ่มความยากในการเล่นด้วยการทำให้การเคลื่อนที่ของผีคาดเดาได้ยากขึ้นเมื่อผู้เล่นสามารถเอาชนะได้ในแต่ละด่าน

ขณะเดียวกัน การเป็นฝ่ายหนีลูกเดียวก็คงขาดความเร้าใจ อิวาทานิจึงให้โอกาสผู้เล่นได้เอาคืนฝูงผีได้ โดยวางคุกกี้เม็ดใหญ่ไว้สี่จุดใกล้ ๆ กับมุมของแผนที่ซึ่งจะทำให้แพ็กแมนมีพลังพิเศษสามารถกินผีได้เป็นระยะเวลาสั้น ๆ (คนที่ชอบการ์ตูนรุ่นเก่าคงพอจะเดาได้ว่าไอเดียดังกล่าวได้แรงบันดาลใจมาจากตัวการ์ตูนเรื่อง “Popeye” ที่ตัวเอกจะมีพลังเหนือมนุษย์หลัง “กินผักโขม” เข้าไป)

เมื่อเกมของเขาวางตลาดเป็นครั้งแรกที่ญี่ปุ่นในเดือนพฤษภาคม 1980 เกมของเขาก็กลายเป็นที่นิยมในวงกว้างไม่ใช่แต่กับผู้หญิงเท่านั้น ทำให้เขาต้องแปลกใจไม่น้อยเพราะเกมออกแบบมาให้เล่นได้ง่าย ๆ เพื่อเอาใจผู้หญิง แต่มันกลับถูกใจคนทุกเพศทุกวัยทำให้ตู้เกมแพ็กแมนขายได้ถึง 15,000 ตู้ในญี่ปุ่น และเมื่อถูกส่งออกไปขายในสหรัฐฯ มันกลับขายดียิ่งกว่าประเทศต้นกำเนิดเมื่อยอดขายพุ่งเป็น 300,000 ตู้ ในปีเดียวกันนั่นเอง และยังสามารถขายตลับเกมในระบบ Atari 2600 ได้อีกราว 5 ล้านตลับ (The Japan Times)  

อย่างไรก็ดี น้อยคนนักที่จะรู้ว่า อิวาทานิคือผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของแพ็กแมน เกมที่ได้รับการยกย่องว่าประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์เกมตู้ เพราะญี่ปุ่นในอดีตไม่ได้ให้ความสำคัญกับคนต้นคิดซึ่งมีฐานะเป็นเพียง “ลูกจ้างเล็ก ๆ” ของบริษัทใหญ่ (ขณะที่ในปัจจุบันนักออกแบบเกมเก่ง ๆ เช่น ฮิเดโอะ โคจิมะ ผู้สร้างซีรีส์ Metal Gear สามารถก้าวขึ้นไปเป็นรองประธานของบริษัท Konami Digital Entertainments ก่อนที่จะแยกตัวออกมาเป็นอิสระในภายหลัง)

เมื่อถูกถามว่า เขาได้ฉลองความสำเร็จอันล้นหลามให้กับตัวเองอย่างไรบ้าง อิวาทานิจึงบอกว่า “ผมไม่แน่ใจว่าควรพูดรึเปล่า คือว่า…ความจริงแล้ว มันไม่ได้มีรางวัล หรืออะไรที่ใกล้เคียงกันจากความสำเร็จของแพ็กแมนเลย ผมเป็นแค่พนักงาน เงินเดือนไม่ได้ขึ้น โบนัสก็ไม่มี ไม่มีการ [ยกย่อง] อ้างอิงอย่างเป็นทางการมาถึงแต่อย่างใด ผมจึงไม่ได้ซื้ออะไรให้ตัวเอง แล้วการซื้อของขวัญให้ตัวเองมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมจะทำแต่แรกอยู่แล้วด้วย” อิวาทานิกล่าว (VH1)


ผู้เขียนเนื้อหาด้านประวัติศาสตร์ และต่างประเทศ

Related

เกวนเดอลีน คริสตี หญิงแกร่งแห่ง GOTs อัศวินผู้สร้างความเท่าเทียมชาย – หญิง

นาร์ซิสซัส หลงตัวเองจนตาย เทพกรีกที่มาของโรคหลงตัวเอง

โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ “คนรู้จัก โทนี สตาร์ค มากกว่าตัวผมเสียอีก”

อาลิเซีย มาชาโด นางงามจักรวาลปี 1996 ที่ถูก “โดนัลด์ ทรัมป์” วิจารณ์รูปร่างว่าเป็น “นางงามหมูตอน”

โตโตโระ ยักษ์ใหญ่ที่กุมหัวใจเด็กทั้งโลกจากสตูดิโอจิบลิ

อิศรา อมันตกุล ผู้ทรนงที่อ่อนโยน

มาเฮอร์ เซน นักร้อง นักแต่งเพลงผู้ปลุกโลกดนตรีของชาวมุสลิม ชายผู้ไม่คิดว่าดนตรีเป็นสิ่งผิดต่อหลักศาสนา

เร็ตสึโกะ แพนด้าแดงจอมกราดเกรี้ยวผู้เป็นภาพแทนของพนักงานออฟฟิศ